Ποιο είναι το fund που γλίτωσε το... κούρεμα

Οι ομολογιούχοι δέχθηκαν haircut, οι κερδοσκόποι πληρώθηκαν στο 100%

Το Fund Dart από τα Cayman Islands που ανήκει στα Funds... γύπες που αγοράζουν χρέος από τις υπερδανεισμένες χώρες ήταν αυτό που πληρώθηκε τα 436 εκατ. ευρώ, σύμφωνα με πληροφορίες από ανθρώπους που βρίσκονται κοντά στην διαδικασία, όπως αναφέρουν σήμερα οι New York Times. H αμερικανική εφημερίδα τονίζει ότι όταν ανακοινώθηκε η πληρωμή σε επενδυτές που αρνήθηκαν την ιστορική αναδιάρθρωση του χρέους, η απόφαση δεν προκάλεσε έκπληξη.

ΥΦΕΣΗ ΕΦΙΑΛΤΗΣ 6,2% ΤΟ Α' ΤΡΙΜΗΝΟ!

ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΚΑΙ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΥΝ ΤΗΝ ΧΩΡΑ!
ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ ΕΝΩΤΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΤΗΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ!

Μείωση κατά 6,2% παρουσίασε το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ) σε σταθερές τιμές 2005 κατά το 1ο τρίμηνο του 2012 σε σχέση με το 1ο τρίμηνο του 2011 με βάση τα διαθέσιμα μη εποχικά διορθωμένα στοιχεία, όπως ανακοίνωσε η ΕΛ.ΣΤΑΤ.

Για το αποτέλεσμα των εκλογών της 6ης Μαϊου 2012

Σταύρου Μαυρουδέα

1. Οι εκλογές αυτές αποτέλεσαν μία από τις πιο κρίσιμες εκλογικές αναμετρήσεις της μεταπολεμικής περιόδου. Σηματοδοτούν το τέλος της μεταπολίτευσης έτσι όπως αυτή άλλαξε το πολιτικό, κοινωνικό και οικονομικό σκηνικό της χώρας μετά την πτώση της χούντας (πρώτα εκτονώνοντας τον λαϊκό ριζοσπαστισμό, στη συνέχεια ενσωματώνοντας τον στο δικομματικό σύστημα και τέλος εγκαινιάζοντας μία περίοδο αντιδραστικών καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων). Οι εκλογές αυτές σηματοδοτούν το τέλος της μεταπολιτευτικής περιόδου ακριβώς γιατί η σημερινή δομική καπιταλιστική κρίση (που ξέσπασε το 2007-8) ξεθεμελιώνει όλη την προηγούμενη οικονομική, κοινωνική και πολιτική αρχιτεκτονική του συστήματος.

Ο κατήφορος της ηγετικής ομάδας του ΚΚΕ

Σταύρου Μαυρουδέα

Η σημερινή ηγεσία του ΚΚΕ πλέον έχει χάσει κάθε μέτρο. Αφού με την ψευδεπίγραφη και υποκριτική “αριστερή” στροφή της το μόνο που έχει κατορθώσει είναι να στηρίζει τις κυρίαρχες πολιτικές, τώρα πλέον οδηγεί στον αυτοχειριασμό όλο αυτό τον κόσμο, που πιστός (και δίκαια) στην ιστορική παράδοση του κομμουνιστικού ρεύματος στη χώρα μας, ακολούθησε – εκών άκων – τις άθλιες πολιτικές της. Επιπλέον αμαυρώνει, στο βαθμό που κατορθώνει να το καπηλεύεται, το ίδιο το κομμουνιστικό ρεύμα.

Η στάση της τόσο στην εκτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος (που ουσιαστικά μόνη αυτή μαζί με τον δικομματισμό βρήκε σαν απογοητευτικό) όσο και στα βρώμικα μετεκλογικά παιχνίδια είναι απλά αχαρακτήριστη και θυμίζει εποχές Μανιαδάκη και Τυρίμου.

Το χαράτσι της Δ.Ε.Η. δεν τελείωσε. Έρχεται νέα, ισχυρότερη δόση!

Η ΔΕΗ ετοιμάζει νέα χαράτσια! Σύμφωνα με τελευταία δημοσιεύματα στον ηλεκτρονικό τύπο και εφημερίδες θα αποσταλούν φουσκωμένοι λογαριασμοί, τιμωρώντας κυρίως, όσους δεν έχουν ή όσους δεν ήθελαν, να πληρώσουν το χαράτσι. Το νέο χαράτσι στους καταναλωτές, θα γίνει μέσω αύξησης των εγγυήσεων σύνδεσης, η οποία μπορεί να φθάσει μέχρι και σε εξαπλασιασμό της αξίας της μηνιαίας κατανάλωσης.

Σύμφωνα με την πρόταση που απέστειλε η ΔΕΗ προς τη ΡΑΕ, ζητά την αύξηση του ποσού που καταβάλλεται ως εγγύηση για την ηλεκτροδότηση, σε περιπτώσεις καθυστερήσεων, στην εξόφληση ληξιπρόθεσμων οφειλών, όπως και κάθε φορά που αναπροσαρμόζονται τα τιμολόγια.

Όσοι καθυστερούν την εξόφληση των λογαριασμών (και του ειδικού τέλους), πέρα από 80 μέρες που προβλέπεται πριν από τη διακοπή ηλεκτροδότησης, θα έχουν στον επόμενο λογαριασμό, νέο χαράτσι που θα φθάνει μέχρι και έξι φορές την αξία της μηνιαίας κατανάλωσης. Το ίδιο ισχύει και σε όσους έχει διακοπεί η ηλεκτροδότηση και επανασύνδεσαν το ρεύμα “μόνοι” τους.

Μπορεί τα κόμματα να έπεσαν, παρ' όλα αυτά υπουργοί, μηχανισμοί κλπ λειτουργούν απρόσκοπτα και πετσοκόβουν το λαό. Το θέμα είναι σοβαρό: Το μνημόνιο ζει και εξακολουθεί να χαρατσώνει.

H Στάση του Φώτη Κουβέλη Ανοίγει Θέμα Διάσπασης για τη ΔΗΜ.ΑΡ.

Αναδημοσίευση από Tsantiri.gr

Σοβαροί τριγμοί και έντονες αντιδράσεις καταγράφονται τις τελευταίες ώρες στο εσωτερικό της Δημοκρατικής Αριστεράς μετά και τις αμφιλεγόμενες τοποθετήσεις του προέδρου της κυρίου Φώτη Κουβέλη όπου αφήνεται ανοιχτό το ενδεχόμενο συγκυβέρνησης ή έστω παροχής ψήφου ανοχής σε κυβερνητικό σχήμα που θα συμμετέχουν το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία.

Πιο συγκεκριμένα πληθώρα στελεχών προερχόμενα κυρίως από τους κόλπους της αριστεράς φαίνεται να μην αποδέχονται τη δεξιά στροφή της ΔΗΜΑΡ και προειδοποιούν την ηγετική ομάδα ότι το ενδεχόμενο της διάσπασης της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος εξακολουθεί να είναι υπαρκτό. Μετά τις τοποθετήσεις των Γ. Πανούση και Α. Ξηροτήρη που αποδοκίμασαν ανοιχτά τον ρόλο και τις απόψεις του Φώτη Κουβέλη, υπάρχουν έντονες διεργασίες προκειμένου η ομάδα των διαφωνούντων να διαμορφώσει κείμενο θέσεων που θα καταγράφει τις αντιδράσεις της για την δεξιά στροφή του κόμματος και θα αποσαφηνίζει τις προθέσεις της. Στελέχη της ΔΗΜΑΡ από την επαρχία διαρρέουν το ακόλουθο προσχέδιο κειμένου το οποίο καλούνται να συνδιαμορφώσουν και να υπογράψουν όσα εκ των στελεχών δεν συνηγορούν υπέρ της συγκυβέρνησης με τα «μνημονιακά» κόμματα.

Οι σάπιοι πολιτικοί είναι πιο επικίνδυνοι από τα σάπια κρέατα!

Να φύγει το σάπιο! Να φύγουν αυτοί που καταστρέψανε και ξεφτιλίσανε τον τόπο! Καμία διαπραγμάτευση με τους υποτελείς, διεφθαρμένους κι ανίκανους!

Δεν υπάρχει περίπτωση να ανακάμψει ο τόπος, να ανασυγκροτήσει τις δυνάμεις του και να χαράξει νέα πολιτική εάν πρώτα δεν απαλλαγεί από τους επίορκους, που φέρουν ακέραιη την ευθύνη για την υποβάθμιση της Ελλάδας σε χώρα τέταρτης κατηγορίας!

Οι πολιτικοί της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ είναι ταυτισμένοι με την καταστροφή. Αυτοί οι ίδιοι είναι η καταστροφή. Η καταστροφή δεν είναι ένα πουκάμισο που το αλλάζεις. Ούτε κάτι αόρατο που πλανιέται στην ατμόσφαιρα. Η καταστροφή ταυτίζεται μ’ αυτούς που τη σχεδίασαν, τη διαχειρίστηκαν, την εφάρμοσαν. Είναι στο πετσί τους και στο αίμα τους. Ασκούσαν την εξουσία κατ’ αποκλειστικότητα και ξεθεμελίωσαν τη χώρα ολοσχερώς.

Έκλεισαν όλες τις βιομηχανίες και έκαναν νάνο την αγροτική οικονομία (πατάτες Αιγύπτου και λεμόνια Τουρκίας! Έλεος!!!). Υπερχρέωσαν τη χώρα καθιστώντας την όμηρο στους τοκογλύφους. Ξεπούλησαν όλες τις μεγάλες δημόσιες επιχειρήσεις.

Φταίει η ίδια η λιτότητα και όχι το αν εφαρμόστηκε σωστά!

Η τελευταία προσπάθεια για να δικαιολογηθεί η απόλυτη αποτυχία της λιτότητας είναι ο ισχυρισμός ότι οι ευρωπαϊκές χώρες δεν εφάρμοσαν τελικά την λιτότητα.

Ο ισχυρισμός αυτός προέρχεται κυρίως από τους συνήθεις υπόπτους -εκείνους, για παράδειγμα, που κατηγορούν τον Ομπάμα ότι προωθεί τεράστιο σχέδιο επέκτασης του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων επειδή η εταιρεία δημοσκοπήσεων Census έκανε μερικές προσλήψεις.

Πρέπει όμως να πω ότι οι αντιδράσεις υπήρξαν εντυπωσιακά αδύναμες -ακόμη και ορισμένοι που θα έπρεπε να γνώριζαν καλύτερα υποστηρίζουν ότι ίσως δεν εφαρμόστηκαν αρκετές περικοπές. Ναι, εφαρμόστηκαν.

Γενική τάση κι όχι ελληνική ιδιαιτερότητα η αύξηση του χρέους

Λεωνίδας Βατικιώτης

Το δημόσιο χρέος και η επίθεση στην Ελλάδα – όλη η αλήθεια για τη Eurostat.

Μια διαφορετική ερμηνεία της κρίσης χρέους που ταλανίζει την Ευρώπη παρουσιάζουν τα στοιχεία για την εξέλιξη του δημόσιου χρέους και του δημοσιονομικού ελλείμματος, που δόθηκαν στην δημοσιότητα από την Eurostat στις 23 Απριλίου 2012. Πρόκειται για μια στατιστική καταγραφή που δίνεται στην δημοσιότητα κάθε χρόνο τον Απρίλιο, αποτελώντας το σημείο αναφοράς για πολιτικούς και τεχνοκράτες στην Ευρώπη και διεθνώς. Στην προ διετίας εν λόγω έρευνα, για παράδειγμα, αυτή που κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2010, το δημόσιο χρέος της Ελλάδας για το 2009 εμφανιζόταν στο 115,1%. Ακόμη δεν είχαν εφαρμοστεί τα μαγειρέματα που επέτρεψαν στη συνέχεια την εκτίναξη του δημόσιου χρέους και παρουσίαση της προσφυγής στον μηχανισμό ΔΝΤ – ΕΕ ως μονόδρομο. Όταν ολοκληρώθηκε η «δημιουργική λογιστική» με ευθύνη όχι μόνο της προερχόμενης από το ΔΝΤ διορισμένης διοίκησης της ΕΛ.ΣΤΑΤ αλλά και της Eurostat, στην έκθεση του 2011, το δημόσιο χρέος για το επίμαχο έτος, το 2009, «πέταξε» στο 127,1%!!!'

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΗΤΤΑ ΤΟΥ Κ.Κ.Ε.

Να σκεφτούμε πέρα από την ήττα Το ΚΚΕ απέναντι στην πρόταση για κυβέρνηση της Αριστεράς  

Και αυτοδύναμη κυβέρνηση να είχαμε, η εξουσία το βράδυ δεν θα ήταν στο λαό, θα ήταν ακόμα στους επιχειρηματικούς ομίλους και στους μηχανισμούς της ΕΕ.

Α. Παπαρήγα, Ριζοσπάστης Σάββατο 14 – Κυριακή 15 Απριλίου 2012

Θα έχουμε την τόλμη να νικήσουμε; Επιτρέπεται να νικήσουμε; Δεν είναι επικίνδυνο να νικήσουμε; Πρέπει να νικάμε; Το ερώτημα αυτό, περίεργο από πρώτη ματιά, μπήκε ωστόσο και έπρεπε να μπει, γιατί οι οπορτουνιστές φοβούνταν τη νίκη, φόβιζαν το προλεταριάτο με αυτή τη νίκη, προφήτευαν συμφορές από τη νίκη, κορόιδευαν τα συνθήματα που καλούσαν ανοιχτά για τη νίκη.

Β.Ι. Λένιν

Το ΚΚΕ πήρε διαζύγιο από το λαϊκό αίσθημα και τα αυτονόητα

Του Γιώργου Τσίπρα – “Δρόμος της Αριστεράς” 

Με απίστευτα επιχειρήματα προσπαθούν να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα

 Αυτή τη φορά δεν πρόκειται απλώς για μια λαθεμένη ή διαφορετική προσέγγιση, ούτε για το σύνηθες εμφυλιοπολεμικό κλίμα απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ.

Απέναντι σε ένα συντριπτικό για το δικομματισμό εκλογικό απστέλεσμα που ανατρέπει το πολιτικό σκηνικό και προκαλεί αισθήματα ανάτασης στον αριστερό κόσμο και το λαό, ο Περισσός δυσφορεί αδυνατώντας να ξεχωρίσει το δικό του μίζερο αποτέλεσμα από το αντικειμενικό πολιτικό αποτέλεσμα της κάλπης.

Ποια η Στρατηγική του αστισμού σήμερα και τι θα πρέπει να κάνει η Αριστερά

του Δημήτρη Κατσορίδα

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι ο στόχος του αστικού μπλοκ είναι να κερδίσει χρόνο, μέχρι να ανασυγκροτηθεί εκ νέου το πολιτικό σύστημα. Για να γίνει αυτό, ένας μόνο τρόπος υπάρχει: να εκθέσουν τον ΣΥΡΙΖΑ, βάζοντάς τον σε μία οικουμενική κυβέρνηση «εθνικής σωτηρίας», η οποία απλώς θα «αναδιαπραγματευτεί» απλά και μόνο το Μνημόνιο, εφόσον η τρόϊκα δεν θέλει επί της ουσίας να αλλάξουν οι όροι του και αυτό φαίνεται από τις συνεχείς δηλώσεις τους.

Στην ιστορία δύο, κραυγαλέες, φορές το πολιτικό σύστημα ανασυγκροτήθηκε, βάζοντας συνυπεύθυνη την Αριστερά: το 1989 με την συγκυβέρνηση και το 1944 με την κυβέρνηση «εθνικής ενότητας».

ΑΝΤΑΡΣΥΑ Ο λαός θα πει την τελευταία λέξη!

Σαν έτοιμοι από καιρό, ο αρχιτέκτονας της μνημονιακής πολιτικής κος Βενιζέλος και το αριστερό του δεκανίκι κος Κουβέλης ανέλαβαν να λύσουν το πρόβλημα της… ακυβερνησίας της χώρας, προτείνοντας οικουμενική κυβέρνηση που ουσιαστικά θα αναλάβει να συνεχίσει την πολιτική του Μνημονίου!

Είτε για 2 χρόνια, είτε για 3 χρόνια, με διαφοροποιήσεις ή μη, κάποιοι προσπαθούν να αναστήσουν τα Μνημόνια που ο λαός έστειλε στο καλάθι των αχρήστων.
Μπροστά στη λαϊκή οργή που σάρωσε την πολιτική των δανειακών συμβάσεων, της Τρόικας και της ΕΕ και τα κόμματα που τη στηρίζουν, νέες κυβερνήσεις Τσιριμώκων ετοιμάζονται από τους πρόθυμους του κεφαλαίου.

Οι υπεύθυνες δυνάμεις του τόπου δεν θέλουν να αφήσει τον λαό ακυβέρνητο, προφασίζονται… Δεν είναι ακυβερνησία, είναι η απόφαση του λαού να ξεφορτωθεί την Τρόικα και τα κατοικίδιά της. Δεν θέλουν να κινδυνεύσει να βγει η χώρα από το ευρώ, λένε… Αυτό που τους φοβίζει είναι η απόφαση των εργαζόμενων να πάνε κόντρα στις νουθεσίες της Μέρκελ και του Τόμσεν, να πάψουν να φοβούνται το ΔΝΤ και την ΕΕ, να πάψουν να δέχονται τις ανθρωποθυσίες στο βωμό της ευρωπαϊκής οικογένειας.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ επαναλαμβάνει τη θέση της ότι κάθε απόπειρα σχηματισμού κυβέρνησης στην βάση της πολιτικής του Μνημονίου, κάθε διαχειριστικής αντιλαϊκής συγκυβέρνησης, συνιστά πραξικόπημα και πρέπει να αντιμετωπιστεί και να σαρωθεί από ένα λαϊκό ξεσηκωμό.

Σε περίπτωση που οι διεργασίες για μια τέτοια κυβέρνηση δείχνουν να προχωρούν τις επόμενες μέρες, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλεί όλο το λαό να βγει στο δρόμο και στις πλατείες για να τις εμποδίσει, καλεί όλες τις δυνάμεις της Αριστεράς να συμμετάσχουν και να οργανώσουν από κοινού ένα πλατύ λαϊκό κίνημα που θα ανατρέψει τα σχέδια του κεφαλαίου.

Την Κυριακή έγινε ένα πρώτο βήμα. Ο λαϊκός ξεσηκωμός είναι ο μόνος που μπορεί να σαρώσει τα Μνημόνια και όσους προσπαθούν να τα νεκραναστήσουν!

Μίκης Θεοδωράκης: Υπάρχει διεθνής συνωμοσία καταστροφής της Ελλάδας

Για διεθνή συνωμοσία η οποία έχει ως στόχο την καταστροφή της Ελλάδας, κάνει λόγο ο Μίκης Θεοδωράκης σε επιστολή του που απευθύνεται προς την παγκόσμια κοινή γνώμη, στην οποία και προτρέπει τον ελληνικό λαό να ξεσηκωθεί και να εμποδίσει την εξαφάνιση της χώρας μας.

Στο άρθρο του με τίτλο «Η αλήθεια για την Ελλάδα» ο Μίκης Θεοδωράκης, μιλάει για τις θυσίες που έχει κάνει ο λαός μας τα τελευταία χρόνια κάτω από τις επιταγές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ δεν παραλείπτει να κάνει και αρκετές αναφορές στην κατοχή της χώρας από τους Ναζί.

Κοινωνική έκρηξη ή επαναληπτικές εκλογές;

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΚΑΤΟΧΙΚΑ ΝΕΑ

Στην παρούσα κατάσταση και με τα σημερινά δεδομένα υπάρχουν δύο δρόμοι για το πολιτικό μας σκηνικό…

α. Να σχηματίσουν μια κεκαλυμμένη μνημονιακή κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Κουβέλη, ο οποίος ευαγγελίζεται την θολή “απαγκίστρωση” απ’τον Μνημόνιο, να τον παρουσιάσουν ως εναλλακτικό, αριστερό (sic!) πολιτικό πρόσωπο και να συνεχίσουν την μνημονιακή πολιτική για να περάσουν τα μέτρα του Ιουνίου, συνεχίζοντας το ξεπούλημά μας. Ίσως βρεθεί και ένα τρίτο πρόσωπο τύπου Παπαδήμου. Το σενάριο αυτό όμως θα κάψει όλους όσους θα συμμετάσχουν, θα είναι αντίθετο στην λαϊκή εντολή των εκλογών και θα προκαλέσει τρομερές κοινωνικές ίσως αιματηρές αντιδράσεις. Ποσώς ενδιαφέρονται βέβαια οι δανειστές μας για το αν θα καούν τα πιόνια τους εδώ, αλλά δεν θα μπορούν να βρουν άλλα, καθώς τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ θα εκτοξευτούν, όπως και του Καμμένου και όλων των υγιώς αντιμνημονιακών δυνάμεων. Αυτό το ξέρει κι ο Ε. Βενιζέλος γι αυτό ζητάει για να συναινέσει σε κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας ή όπως αλλιώς την ονομάσουν, να εμπλακεί απαραίτητα και ο ΣΥΡΙΖΑ για να καεί μαζί τους… Από αυτήν την απόφασή του εξαρτάται το αν θα ξαναπάμε ή όχι σε εκλογές.

β. Να πάμε σε επαναληπτικές εκλογές. Η απόφαση του λαού ήταν ξεκάθαρα αντιμνημονιακή. Ο φασιστικός εκλογικός νόμος όμως δεν επιτρέπει αυτήν την στιγμή να εκφραστεί στην αναλογία της Βουλής η λαϊκή βούληση. Σε αυτό το σενάριο, ΝΔ-ΠΑΣΟΚ θα πέσουν πολύ περισσότερο, εφόσον Τσίπρας και Καμμένος μείνουν πιστοί στις θέσεις τους. Ακόμη κι ο Φ. Κουβέλης θα έχει να κερδίσει από αυτό το σενάριο από τους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ που θα φύγουν απ’το πράσινο ερείπιο. Σε περίπτωση δεύτερου γύρου ο κόσμος θα ψηφίσει με ακόμη λιγότερες εξαρτήσεις από τον δικομματισμό και θα εκφραστεί η βούλησή του πιο ελεύθερα, πράγμα που ακυρώνει ότι έχει συμβεί τα 3 τελευταία χρόνια από την τριανδρία των δοσιλόγων ΓΑΠ-Παπαδήμο-Μπένι.

Γλέζος: «Εύχομαι να μην βρεθούν οι 2 - 3 εφιάλτες που θα στηρίξουν ΝΔ - ΠΑΣΟΚ»

Την δική του απάντηση στα σενάρια συγκρότησης κυβέρνησης από ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ έδωσε ο κ. Μανώλης Γλέζος κατά την διάρκεια της συνεδρίασης της... Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ χαρακτηρίζοντας «Εφιάλτες» όσους εκχωρήσουν την εμπιστοσύνη τους στα κόμματα του «μνημονίου».

Αναλυτικά, ο μεγάλος αγωνιστής εξέφρασε την βεβαιότητα ότι «η τρόικα θα πιέσει προκειμένου να μην γίνουν οι εκλογές» και πρόσθεσε «εύχομαι να μην βρεθούν οι 2-3 εφιάλτες» εννοώντας εμμέσως το κόμμα του κ. Φώτη Κουβέλη, καθώς σενάρια του τελευταίου 24ωρου εμφανίζουν πιθανότητες να δώσει η ΔΗΜΑΡ στήριξη σε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ προκειμένου να ξεπεραστεί ο σκόπελος της ακυβερνησίας.

Πάντως, ο κ. Γλέζος εκτίμησε ότι ακόμα και αν «βρεθούν οι 2-3 Εφιάλτες, αυτό που θα σχηματιστεί δεν θα έχει διάρκεια» ενώ εξέφρασε τον προβληματισμό του για την σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών υπο τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας λόγω της παρουσίας του αρχηγού της Χρυσής Αυγής.

dete.gr

Αναρτήθηκε στις 5/10/2012 06:02:00 μμ 

Eτοιμάζουν Μνημονιακό "πραξικόπημα" - Θα πεί ΝΑΙ ο Κουβέλης;

(Απο το tro-ma-ktiko)...

Απίστευτη πίεση δέχεται αυτή την στιμή ο Κουβέλης απο Σαμαρά-Βενιζέλο που έχουν ήδη συμφωνήσει μεταξύ τους για μνημονιακή κυβέρνηση προτεινοντάς του μάλιστα την θέση του πρωθυπουργού. Στο παιχνίδι έχει μπεί για τα καλά και το εγχώριο κατεστημένο τραπεζίτες/μεγαλοεργολάβοι/καναλάρχες) που κάνει οτι μπορεί για να διατηρηθεί στην εξουσία ΝΔ/ΠΑΣΟΚ. Αντίστοιχη πίεση υπάρχει και απο τους δανειστές μας που φτάνουν σε σημείο ανοιχτών εκβιασμών (επόμενες δόσεις/δραχμή κλπ)....

Ξέρουν οτι παίζουν το τελευταίο τους χαρτί αφού εαν επαναληφθούν οι εκλογές πιθανότατα θα χάσουν αυτούς που υπέγραφαν σε ΟΛΑ ΝΑΙ. Πάντως όλα φαίνεται οτι θα κριθούν στο συμβούλιο των αρχηγών που πρόκειται να καλέσει ο Παπούλιας το Σαββατοκύριακο. Ή πάμε ολοταχώς για Μνημονιακή κυβέρνηση με συμμετοχή ΝΔ/ΠΑΣΟΚ/ΔΗΜΑΡ ή για νέες εκλογές στις 10 Ιουνίου.

Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μόνο μία ευθύνη: να μη λυγίσει

 του Άρη Βασιλόπουλου

(αναδημοσίευση από το RedNotebook)

Την Κυριακή το βράδυ συντελέστηκε ένας πραγματικός πολιτικός σεισμός στη χώρα, με σοβαρό αντίκτυπο σε ολόκληρη την Ευρώπη. Το μήνυμα του ενός εκατομμυρίου ψήφων στο ΣΥΡΙΖΑ δεν επιδέχεται πολλών ερμηνειών: είναι ο κόσμος που δεν είναι γενικά ενάντια στο μνημόνιο, αλλά είναι από τα Αριστερά και πιστεύει ότι αυτό μπορεί να γίνει ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ.  Είναι κυρίως κόσμος που έχει την εμπειρία δύο χρόνων σκληρών αγώνων (απεργιών, διαδηλώσεων, συγκρούσεων, συνελεύσεων) και κατανοεί ότι για να έχουν προοπτική οι αγώνες του χρειάζεται να μπλοκαριστεί η κυβερνητική μηχανή των μνημονίων. Γι' αυτό και η προοπτική της κυβέρνησης της Αριστεράς, ως ενός άμεσου σχεδίου ανάσχεσης της προσπάθειας ανασυγκρότησης του αστικού πολιτικού μπλοκ, απέκτησε τόσο μεγάλη δυναμική στην κοινωνία. Η ενίσχυση του ΣΥΡΙΖΑ, αν και μη παγιωμένη, αποτελεί επικρότηση ενός πολιτικού σχεδίου ανατροπής της αντιλαϊκής πολιτικής και της λιτότητας, η οποία δημιούργησε ελπίδα στους “από κάτω” και αναταραχή στα αστικά επιτελεία.

Σημεία ανάγνωσης των εκλογικών αποτελεσμάτων

 Η μεταπολίτευση που βασίστηκε στο «όλοι δημοκράτες είμαστε» και «οι κακοί (χουντικοί) είναι φυλακή», όντως μας τελείωσε. Το ίδιο και η λαμπρή σταθερότητα της ελληνικής μικροαστικής τάξης

Του Απόστολου Δεδουσόπουλου

Τα σημεία ανάγνωσης των αποτελεσμάτων της εκλογικής αναμέτρησης της 6ης Μαϊου δεν στοχεύουν να δώσουν ούτε μιαν πλήρη εικόνα, ούτε μιαν ανάλυση των αποτελεσμάτων. Στόχος είναι να αναδείξει κάποιες πτυχές, ψηφίδες ουσιαστικά, μιας πολύπλοκης και αντιφατικής πραγματικότητας.

ΤΙ ΣΗΜΑΤΟΔΟΤΟΥΝ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΤΟΥ ΜΑΪΟΥ 2012 ΚΑΙ ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΩΡΑ

Το αποτέλεσμα των εκλογών αποτυπώνει καθαρά τη βίαιη αντίδραση του ελληνικού λαού σε όσα δεινά έχει υποστεί  τα δύο τελευταία χρόνια, με αφορμή την επέλαση των ξένων δανειστών στο εσωτερικό της χώρας, παίρνοντας τα κλειδιά από την εθελόδουλη ολιγαρχία και το διεφθαρμένο πολιτικό της προσωπικό, που τη διάσωσή τους αντιλαμβάνονται μόνο ως επίθεση στον εσωτερικό εχθρό, με τη συμμετοχή τους στη λεηλασία της ζωής του και την αρπαγή του πλούτου του.

Μετά τις αλλεπάλληλες εξεγέρσεις του λαού, οι οποίες συντελέστηκαν εν μέσω πολλαπλών και τεράστιων εμποδίων, είτε από τον κρατικό κατασταλτικό μηχανισμό είτε από τους ελεγχόμενους συνδικαλιστικούς μηχανισμούς, είτε των αδυναμιών των ηγεσιών των πολιτικών δυνάμεων που διεκδικούν τη γνήσια εκπροσώπησή του να ενωθούν σε κοινούς αγώνες, του δόθηκε για πρώτη φορά η δυνατότητα να εκφραστεί με την ψήφο του.

Το αποτέλεσμα ήταν εκκωφαντικό. Για πρώτη φορά μετά τη μεταπολίτευση οι παγιωμένες πολιτικές δυνάμεις αναδιατάχθηκαν εξ ολοκλήρου. Σε πρώτη ανάγνωση αυτό προκαλεί ενθουσιασμό, λόγω της απερίφραστης καταδίκης του δικομματισμού των πολιτικών δυνάμεων εξουσίας. Αρκεί όμως αυτό για την αντιστροφή της πορείας που έχουν χαράξει το διεθνές ληστρικό χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο και οι εγχώριοι εκπρόσωποι και σύμμαχοί τους, και την απαλλαγή μας από τις ασφυκτικές δεσμεύσεις που έχουν επιβληθεί στο όνομα της εξασφάλισης αποπληρωμής του τεράστιου χρέους;       

Το μεγάλο ερώτημα είναι αν το πολιτικό σκηνικό που ο λαός ανέδειξε με την ψήφο του είναι σε θέση να πραγματώσει τις βαθύτερες, αλλά ανεξερεύνητες επιθυμίες του. Δυστυχώς για το λαό, η αγανάκτηση, η οργή, η εκδίκηση των υπευθύνων στα μάτια του και γενικά η αντίδραση με βάση το θυμικό έχει πολύ στενά όρια, τη στιγμή μάλιστα που το σύστημα έχει άπειρες δυνατότητες εναλλακτικών επιλογών που ήδη έχουν τεθεί σε εγρήγορση και εφαρμογή.    

Βαρουφάκης: «Στάση πληρωμών λοιπόν! Τώρα!»

Ο Βαρουφάκης εξηγεί γιατί δεν πρέπει να φοβόμαστε την χρεοκοπία

Για μέρες τώρα βαραίνουμε τις ψυχές μας με μια μόνιμη αγωνία: Θα χρεοκοπήσει το κράτος μας; Ε, λοιπόν, ήρθε η ώρα να αγκαλιάσουμε αυτό που φοβόμαστε... Αν οι φίλοι μας οι Γερμανοί δεν έχουν πρόβλημα να χρεοκοπήσουμε, καιρός είναι να το κάνουμε. Χωρίς δεύτερη κουβέντα. Όχι ως διαπραγματευτική μπλόφα και ούτε μόνο γιατί το χειρότερο που μπορεί να μας συμβεί είναι να χρεοκοπήσουμε σε ένα χρόνο (βλ. το προηγούμενο άρθρο μου Το Πρώτο Τάνγκο στην Ευρωζώνη) αλλά επειδή ήρθε η ώρα να στρέψουμε το βλέμμα στην αισιόδοξη πλευρά της χρεοκοπίας.

Ελιτισμός εναντίον λαϊκισμού

Δεν αρνούμαι ότι ο λαϊκισμός υπήρξε ιστορικό πρόβλημα για πολλές κοινωνίες και είχε αρκετές φορές ολέθριες συνέπειες. Αρνούμαι, όμως, να μετατρέπονται οι τραγικές εμπειρίες άλλων λαών σε όπλο πολέμου εναντίον ενός λαού, του δικού μου, που περνάει πολύ δύσκολες στιγμές  

Του Σταύρου Κωνσταντακόπουλου

Όλοι οι κλασικοί πολιτικοί στοχαστές, οι οποίοι ασχολήθηκαν με τη διακυβέρνηση των κοινωνιών, συμπίπτουν σε ένα συμπέρασμα: στις μέχρι τα τώρα γνωστές κοινωνίες την πολιτική εξουσία την είχαν στα χέρια τους οι λίγοι. Και είτε προσπαθούσαν να διαιωνίσουν αυτό το μειοψηφικό γεγονός της εξουσίας, ήσαν δηλαδή συγγραφείς που θα μπορούσαμε να θεωρήσουμε ως συντηρητικούς, είτε προσπαθούσαν να το ανατρέψουν, ήσαν δηλαδή συγγραφείς της Αριστεράς, κανείς τους όμως δεν είχε σκεφτεί να αρνηθεί το προφανές.

Όλα όσα, όμως, δεν είχαν ειπωθεί για αιώνες πολιτικού στοχασμού, ειπώθηκαν στο διάστημα μερικών μηνών στην Ελλάδα του Μνημονίου. Μάθαμε, λοιπόν, ότι την ευθύνη για το κατάντημα της κοινωνίας μας την έχουν όλοι ανεξαιρέτως και μάλιστα η ευθύνη αυτή μοιράζεται εξίσου, ανάμεσα στους λίγους που κυβερνούσαν και στους πολλούς που υφίσταντο την κυριαρχία των λίγων. Το «όλοι μαζί τα φάγαμε», του απελθόντος κ. Πάγκαλου, συμπύκνωνε μέσα στην απλούστευσή του αυτήν τη «ρήξη» με τον πολιτικό στοχασμό αιώνων.

Επειδή όμως το θράσος δεν αποτέλεσε ποτέ αποστομωτικό επιχείρημα και ελπίζω ότι δεν θα αποτελέσει και στο μέλλον, είναι προτιμότερο να δει κανείς πίσω από το παγκάλειο επιχείρημα τη στάση εκείνων των ελίτ που αφού έδρεψαν τους καρπούς της για δεκαετίες κυριαρχίας τους, αρνούνται τώρα το προφανές, ότι για τον μαρασμό αυτού του τόπου φέρνουν την συντριπτικά μεγαλύτερη ευθύνη. Ελίτ εγωιστικές αλλά και φυγόμαχες, ευδαιμονιστικές στο έπακρον αλλά και ανεύθυνες, ελίτ που πιστεύουν ότι τα φτιασίδια της εξουσίας τους αρκούν από μόνα τους, για να παράγουν για πάντα τη νομιμοποίηση της κυριαρχίας τους.

Και όταν αυτή η κυριαρχία, εξαιτίας πολιτικών που οδήγησαν στην εξαθλίωση μεγάλων τμημάτων της ελληνικής κοινωνίας, αρχίζει να αμφισβητείται σοβαρά, καταφεύγουν για μια ακόμη φορά στο μοναδικό ιδεολογικό τους όπλο, το θράσος. Από τη συν-ευθύνη τού «όλοι μαζί τα φάγαμε», περάσαμε, ακαριαία σχεδόν, στην αποκλειστική απόδοση της ευθύνης στους πολλούς. Το όπλο σε αυτήν την περίπτωση είναι το θεωρητικό σχήμα του «λαϊκισμού». Οι αναγωγές στον ρώσικο ποπουλισμό, στην Αργεντινή του Περόν και της Εβίτας, ή στον Ταγκιέφ, ανάλογα με τις γνώσεις και το ευφάνταστο του κάθε γράφοντα, χρησιμοποιούνται για να προσδώσουν κύρος στις κατηγορίες εναντίον ενός λαού, που το λιγότερο που μπορεί να πει κανείς είναι ότι υποφέρει.

Δεν αρνούμαι με τα παραπάνω, ότι ο λαϊκισμός υπήρξε ιστορικό πρόβλημα για πολλές κοινωνίες και είχε αρκετές φορές ολέθριες συνέπειες. Αρνούμαι, όμως, να μετατρέπονται οι τραγικές εμπειρίες άλλων λαών σε όπλο πολέμου εναντίον ενός λαού, του δικού μου, που περνάει πολύ δύσκολες στιγμές. Αρνούμαι οι απολογητές των ντόπιων ελίτ, που το μέγεθος της ανικανότητας τους μόνον με το μέγεθος της αναλγησίας τους μπορεί να συγκριθεί, να στρέφονται εναντίον μας, χωρίς να έχουν πρώτα εκβάλει ούτε μια λέξη αυτοκριτικής για τα πεπραγμένα των «δικών» τους. Αλήθεια, για να χρησιμοποιήσω ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα, πότε θα ακούσουμε ή θα διαβάσουμε έστω και μια λέξη αυτοκριτικής για τα πεπραγμένα τού -όπως επαίρονταν να λένε- μακροβιότερου μεταπολιτευτικού πρωθυπουργού, του κ. Σημίτη;

Στο τέλος-τέλος αγαπητοί-ές απολογητές των ελίτ, η ιστορία μάς μαθαίνει ότι ο ελιτισμός υπήρξε συντομοτέρα οδός προς τον φασισμό από τον λαϊκισμό.

ΣΤΑΘΗΣ ΚΟΥΒΕΛΑΚΗΣ - ΚΩΣΤΑ ΛΑΠΑΒΙΤΣΑΣ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΔΙΕΞΟΔΟΣ

Κρίση και αριστερή διέξοδος

Θέσεις για ένα κοινωνικό και πολιτικό μέτωπο

Κώστας Λαπαβίτσας -Στάθης Κουβελάκης

Λιβάνης- Νέα Σύνορα

02/05/2012

Περιγραφή: Ποιοι είναι οι μηχανισμοί που εξηγούν τη σημερινή κρίση; Συνδέεται η ελληνική με την παγκόσμια κρίση του καπιταλισμού; Πώς σχετίζεται με την πορεία της Ευρώπης; Πώς και γιατί αντιδρούν οι πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις; Υπάρχει διέξοδος προς τα αριστερά, προς όφελος των εργαζόμενων τάξεων και των πολλών; Πώς μπορεί να υλοποιηθεί;

Σ αυτά τα ερωτήματα απαντούν οι Κώστας Λαπαβίτσας και Στάθης Κουβελάκης, συνδυάζοντας ανάλυση και πρόταση. Εξηγούν τον κεντρικό ρόλο που παίζει η δομή της ευρωζώνης και της ίδιας της ΕΕ στην παροξυστική μορφή που παίρνει η κρίση στην Ελλάδα και στις χώρες της περιφέρειας. Φωτίζουν τις αλληλένδετα οικονομικές και πολιτικές πτυχές της που οδηγούν στη νεοαποικιοποίηση της χώρας και την κατάλυση της δημοκρατίας. Σκιαγραφούν τις δυνατότητες και τα όρια των λαϊκών κινητοποιήσεων που σημάδεψαν την τελευταία περίοδο. Χαράζουν τους άξονες μιας εναλλακτικής πρότασης με αιχμή τη στάση πληρωμών και την έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη και στόχο τη βαθιά αλλαγή οικονομίας και κοινωνίας. Μιας πρότασης που απαιτεί νέα συμμαχία πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων με πυρήνα μια Αριστερά με ανατρεπτικό προσανατολισμό.