Αναδημοσιεύεται
από το aristeroblog, 2012-10-08 08:28.
ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ: Οι
περισσότερες επισημάνσεις είναι καίριες και ορθές, αλλά παραμένει ένα ερώτημα
ως προς το ΣΥΡΙΖΑ. Δεν θα έπρεπε οι δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ να επιδιώξουν μιας
μορφής συνεργασία στους αγώνες κατ’ αρχάς, καθώς και ένα ανοιχτό διάλογο με τις
δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ, ώστε να ανοίξει ένας άλλος δρόμος; Νομίζει ο αρθρογράφος
ότι αυτομάτως όλος αυτός ο κόσμος που για διάφορους λόγους, που πρέπει να
αναλυθούν με προσοχή και χωρίς ιδεοληψίες και παρωπίδες, δεν συμμετέχει ενεργά
όσο απαιτούν οι κρίσιμες περιστάσεις, μπορεί να ευθυγραμμισθεί με τις απόψεις
της ΑΝΤΑΡΣΥΑ;
Γιάννης Ελαφρός
Βαθιά σαπίλα αναδύει η τρικομματική
κυβέρνηση, μόλις τρεις μήνες μετά την ανάληψη των καθηκόντων της. Κυβέρνηση του
50% των ψήφων ξεφτιλίζεται μέσα σε μερικές εβδομάδες, ενώ έχει να περάσει ένα
από τα πιο σκληρά αντιλαϊκά «πακέτα». Στριμωγμένη πρωτίστως από την κοινωνική
οργή και απόγνωση, αλλά και την όξυνση όλων των ενδοαστικών και
ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων που παίρνουν πια κανιβαλικό χαρακτήρα, η
συγκυβέρνηση Σαμαρά βαδίζει προς το σκοπό της, δηλαδή την ψήφιση και υλοποίηση
των εξοντωτικών για το λαό μέτρων.
Το κίνημα και ο λαός πάλι στο
προσκήνιο
Η καλοκαιρινή αίσθηση ότι θα
προχωρήσει απρόσκοπτα το έργο της, με το λαό και την Αριστερά σε θέση ηττοπαθή
θεατή και τους νεοναζί της Χρυσής Αυγής να έχουν την πρωτοβουλία, διαλύθηκε από
τις εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές της 26ης Σεπτέμβρη, την μαχητική
εισβολή των εργατών του Σκαραμαγκά στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας, τις
κινητοποιήσεις των αγροτών στην Κρήτη και γενικά το πνεύμα του συλλογικού
αγώνα, της νικηφόρας αντίστασης και της εξέγερσης που επιστρέφει δριμύτερο.
Το πνεύμα της εξέγερσης
Κόντρα στην μελαγχολική
απαισιοδοξία και την αμηχανία που επικράτησε στον ευρύτερο κόσμο της Αριστεράς
μετά τις εκλογές του Ιούνη (ανεξάρτητα τι ψήφισε), η δυναμική των κοινωνικών
αγώνων δείχνει ότι η λαϊκή συνείδηση αναπτύσσεται μη γραμμικά, ότι το κίνημα
περνά από υφέσεις και εξάρσεις, με κρίσιμο κάθε φορά σημείο την υλική –
κοινωνική εκρηκτική ύλη που συσσωρεύεται και την ικανότητα πολιτικής
πυροδότησης από την πρωτοπορία κάθε εποχής. Στη θέση της απαισιοδοξίας (ή από
την άλλη της υπεραισιοδοξίας στις ανόδους του αγώνα) απαιτείται συγκεκριμένη
ανάλυση της συγκεκριμένης κατάστασης, ψύχραιμη και ουσιαστική εκτίμηση των
λαθών και των ανεπαρκειών, το αποφασιστικό τους ξεπέρασμα.
Με βασική εκτίμηση ότι πάμε σε μια
περίοδο ανώτερων κοινωνικών και πολιτικών αναμετρήσεων, σκληρότατης
αντιπαράθεσης, ανοικτής και για το καλύτερο και για το χειρότερο, που απαιτούν
άμεση πολιτική, προγραμματική και οργανωτική ανασυγκρότηση της
αντικαπιταλιστικής, επαναστατικής και σύγχρονα κομμουνιστικής Αριστεράς. Με ένα
άλλο επίπεδο στράτευσης, σε μια εποχή που απαιτεί συνειδητούς μαχητές.
Για να περάσουν τα νέα βάρβαρα μέτρα, πάνω στα προηγούμενα, θα
χρησιμοποιήσουν την πολλαπλή τρομοκρατία του κράτους και της κυβέρνησης, της
ΕΕ, της εργοδοσίας και των φασιστών της Χρυσής Αυγής. Ο κοινωνικός εκφασισμός
πάει αντάμα με την ακραία δράση, όχι μόνο του φασιστικού άκρου της ΧΑ, αλλά του
«ακραίου κέντρου», των σκινχέντ με γραβάτα των ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ. Όλα αυτά
μπορούν να ανατραπούν από την ανώτερη δυνατότητα του μαζικού κινήματος, στο
βαθμό όμως που εξοπλιστεί κατάλληλα πολιτικά, που συνειδητοποιηθεί ότι η εποχή
μας εγκυμονεί μεγάλες, συγκλονιστικές αλλαγές και ανατροπές.