Δευτέρα 19 Νοεμβρίου 2012

ΣΑΜΙΡ ΑΜΙΝ: «Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΕΙΣΗΛΘΕ ΣΤΗ ΓΕΡΟΝΤΙΚΗ ΤΟΥ ΦΑΣΗ»


Από την Iskra
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ «ETUDES MARXISTES» ΚΑΙ ΤΟΝ RUBEN RAMBOER
Η Iskra παραθέτει το πρώτο μέρος της συνέντευξης του Σαμίρ Αμίν στο περιοδικό Etudes Μarxistes και τον Ruben Ramboer το δημοσιεύθηκε μεταφρασμένο στα ελληνικά από το blog ΠΕΡΓΑΔΙ. Στη συνέχεια, ακολουθεί το δεύτερο μέρος της συνέντευξης το οποίο αναδημοσιεύθηκε στα γαλλικά και τα ιταλικά από το blog CONTRAMEE.
Το πρώτο μέρος της συνέντευξης έχει ως έξης:
ΣΑΜΙΡ ΑΜΙΝ: «Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΕΙΣΗΛΘΕ ΣΤΗ ΓΕΡΟΝΤΙΚΗ ΤΟΥ ΦΑΣΗ»
“Η νεοκλασική οικονομική σκέψη είναι ένα ανάθεμα για τον σύγχρονο κόσμο.”
Ο Samir Amin, 81 ετών, δεν μασάει τα λόγια του όταν αναφέρεται σε πολλούς συναδέλφους του οικονομολόγους. Και ακόμα λιγότερο στην πολιτική των κυβερνήσεων. «Λιτότητα για να μειωθεί το χρέος; Ψεύδονται ασύστολα».
“Ρύθμιση του χρηματοπιστωτικού συστήματος; Φράσεις κενές περιεχομένου.”
Του RUBEN RAMBOER
Ξεχάστε το Nouriel Roubini, γνωστό και ως Δρ Doom, τον Αμερικανό οικονομολόγο που έγινε διάσημος επειδή το 2005 προέβλεψε το τσουνάμι, του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Ο Samir Amin, ήταν αυτός που είχε ανακοινώσει την κρίση στις αρχές της δεκαετίας του 1970. “Εκείνη την εποχή, οικονομολόγοι όπως ο Frank, ο Arrighi, ο Wallerstein, ο Magdoff, ο Sweezy και εγώ, είχαμε πει ότι η νέα Μεγάλη Ύφεση είχε ήδη αρχίσει. Η Μεγάλη. Όχι κάποια συνηθισμένη με τις ταλαντώσεις της, όπως τόσες πολλές μέχρι τότε, θυμάται ο Samir Amin, Επίτιμος Καθηγητής, Διευθυντής του Φόρουμ του Τρίτου Κόσμου στο Ντακάρ και συγγραφέας πολλών βιβλίων μεταφρασμένα σε όλο τον κόσμο. “Μας πέρασαν για ανόητους. Ή για κομμουνιστές που επιθυμούσαν να γίνει κάτι τέτοιο. Όλα πήγαιναν κατ’ευχή, κυρία Μαρκησία του … Αλλά η Μεγάλη Ύφεση άρχισε πραγματικά εκείνη την περίοδο και η πρώτη φάση της κράτησε από το 1972-73 μέχρι το 1980. “

Κυριακή 18 Νοεμβρίου 2012

Michael Hardt & Antonio Negri: Να πάρουμε τη σκυτάλη


Η ΑΥΓΗ ΑΝΑΓΝΩΣΕΙΣ Ημερομηνία δημοσίευσης: 18/11/2012
Ο Χρεωμένος
 
Προδημοσίευση από το, νέο, ομώνυμο βιβλίο τους, που κυκλοφορεί σε λίγες μέρες από τις εκδόσεις Βιβλιόραμα
Το χρέος γίνεται σήμερα η γενική συνθήκη της κοινωνικής ζωής. Είναι σχεδόν αδύνατο να ζει κανείς χωρίς να σωρεύει χρέη - ένα φοιτητικό δάνειο για το πανεπιστήμιο, μια υποθήκη για το σπίτι, ένα δάνειο για το αυτοκίνητο, ένα άλλο για ιατρικές δαπάνες, και ούτω καθεξής. Το δίχτυ της κοινωνικής ασφάλειας έχει μετατραπεί από σύστημα πρόνοιας (welfare) σε σύστημα χρέους (debtfare), καθώς τα δάνεια γίνονται το κύριο μέσο για την ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών. Η υποκειμενικότητά σου διαμορφώνεται με βάση το χρέος. Επιβιώνεις με χρέη, και ζεις κάτω από το βάρος της ευθύνης σου για αυτά.
Το χρέος σε ελέγχει. Πειθαρχεί την κατανάλωσή του, επιβάλλοντάς σου τη λιτότητα και περιορίζοντάς σε, συχνά, σε στρατηγικές επιβίωσης, αλλά πέρα απ’ αυτό υπαγορεύει ακόμη και τους ρυθμούς εργασίας σου και τις επιλογές σου. Αν τελειώσεις το πανεπιστήμιο με χρέη, πρέπει να αποδεχθείς την πρώτη έμμισθη θέση που σου προσφέρεται για να πληρώσεις το χρέος σου. Αν αγόρασες ένα διαμέρισμα με υποθήκη, πρέπει να προσέξεις ώστε να μη χάσεις τη δουλειά σου, ή να αποφύγεις να κάνεις διακοπές ή να πάρεις άδεια για σπουδές από την εργασία σου. Το αποτέλεσμα του χρέους, όπως κι εκείνο της ηθικής της εργασίας, είναι να σε κρατά υπό πίεση, να σου βγαίνει το λάδι στη δουλειά. Ενώ η ηθική της εργασίας γεννιέται μέσα στο υποκείμενο, το χρέος είναι αρχικά ένας εξωτερικός περιορισμός αλλά σύντομα φωλιάζει μέσα σου. Το χρέος ασκεί μια ηθική εξουσία, πρωταρχικά όπλα της οποίας είναι η ευθύνη και η ενοχή, τα οποία μπορούν γρήγορα να γίνουν εμμονές. Είσαι υπεύθυνος για τα χρέη σου και ένοχος για τις δυσκολίες που δημιουργούν στη ζωή σου. Ο χρεωμένος είναι μια δυστυχής συνείδηση, που καθιστά την ενοχή, μορφή ζωής. Λίγο λίγο, οι χαρές της δράσης και της δημιουργίας μετατρέπονται σε εφιάλτης, για εκείνους που δεν έχουν τα μέσα για να απολαύσουν τις ζωές τους. Η ζωή έχει πουληθεί στον εχθρό.

ΝΕΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟΥ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ ΑΚΥΡΩΝΟΥΝ ΚΑΘΕ ΙΧΝΟΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ!



ΜΕ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ: ΔΕΣΜΕΥΜΕΝΟΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΣ ΥΠΟ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΗΣ ΤΡΟΪΚΑΣ, ΑΥΤΟΜΑΤΗ ΡΗΤΡΑ ΑΠΟΚΛΙΣΕΩΝ ΚΑΙ ΛΙΣΤΕΣ ΑΠΟΛΥΣΕΩΝ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ!
25% ΑΝΕΒΑΙΝΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟ 2013 ΟΙ ΤΙΜΕΣ ΣΕ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΕΣ, ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ!
Η ενίσχυση της εποπτείας του ειδικού δεσμευμένου λογαριασμού, οι όροι της ρήτρας αυτόματης διόρθωσης, και μια σειρά δημοσιονομικά και διαρθρωτικά μέτρα, τα οποία «απουσίαζαν» από τον εφαρμοστικό νόμο, αλλά και τον προϋπολογισμό, περιλαμβάνονται στην πράξη νομοθετικού περιεχομένου που ολοκληρώνει το υπουργείο Οικονομικών και αναμένεται να δημοσιευτεί στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης.
Με δύο λόγια στην πράξη νομοθετικού περιεχομένου θα περιλαμβάνονται οι «λίγες προαπαιτούμενες δράσεις» που ανέφερε ο πρόεδρος του Eurogroup, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ προκειμένου να υπάρξει η έγκριση του συμβουλίου υπουργών Οικονομικών της Ευρωομάδας για τη δόση μαμούθ των 44 δισ. ευρώ.
Xθες ο υπουργός Οικονομικών, Γιάννης Στουρνάρας μετά από συνάντηση που είχε με τον πρωθυπουργό, Αντώνη Σαμαρά ερωτώμενος για την εκταμίευση της δόσης είπε «Όπως ξέρετε, έχουμε ένα Eurogroup την επόμενη Τρίτη το οποίο είναι συνέχεια του Eurogroup της προηγούμενης Δευτέρας. Ελπίζω εκεί τελικά να καταλήξουμε σ' ένα οριστικό χρονοδιάγραμμα για την εκταμίευση».
Τα μέτρα που περιλαμβάνει η νέα πράξη νομοθετικού περιεχόμενου η οποία θα θεωρείται νόμος του κράτους από τη Δευτέρα αφορούν τα πιο δύσκολα πολιτικά μέτρα αφού στη βασική τους κατεύθυνση αφορούν περαιτέρω παραχώρηση της εθνικής κυριαρχίας.

Απολύσεις με delete ανήμερα Πολυτεχνείου διέταξε ο κος Μανιτάκης!


Ημερομηνία: 18/11/2012 Left.gr
ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ - ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ - ΚΙΝΗΣΕΙΣ στο δημόσιο τομέα
Το θράσος και η αναλγησία της τρικομματικής κυβέρνησης δεν έχουν όριο! 
Σήμερα, Σάββατο 17 Νοεμβρίου, την ώρα που ήταν σε εξέλιξη η πορεία για τα 39 χρόνια από την εξέγερση των φοιτητών, ως άλλοι Χουντικοί, η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης έδινε εντολή για απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων μέσω ίντερνετ! Συγκεκριμένα, έδωσε προφορική εντολή στους Διευθυντές Διοικητικού των Υπουργείων και των φορέων που εντάσσονται στη ρύθμιση περί απολύσεων του Ν. 4093 να μπουν στην ηλεκτρονική βάση δεδομένων των δημοσίων υπαλλήλων (apografi.gr) και να πατήσουν DELETE στους ΙΔΑΧ ΔΕ Διοικητικού που προορίζονται για απόλυση, με άμεσο αποτέλεσμα να μην υπολογιστούν στη μισθοδοσία των επομένων μηνών. Τους ζητά να διαγράψουν ακόμη και αυτούς για τους οποίους υπάρχει αμφιβολία αναφορικά με το αν εξαιρούνται (π.χ. πολύτεκνοι, μονογονεϊκές οικογένειες που δεν έχουν προσκομίσει ακόμη τα δικαιολογητικά).  Μάλιστα, ζητήθηκε από τους υπεύθυνους να το κάνουν ακόμη και από το σπίτι τους, αν δεν μπορούν να μεταβούν στο γραφείο τους! 
Τι σημασία έχει που ούτε οι καταστάσεις έχουν οριστικοποιηθεί, ούτε τα στοιχεία έχουν από τους φορείς που βρίσκονται σε κατάληψη, ενώ ακόμη και ο νόμος-έκτρωμα που οι ίδιοι ψήφισαν δίνει περιθώριο 10 ημερών για να εκδοθούν οι διαπιστωτικές πράξεις; Χωρίς καμία πράξη κατάργησης οργανικής θέσης, χωρίς καμία υπογεγραμμένη διαπιστωτική πράξη απόλυσης, μόνο με προφορική εντολή,  ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΝ και ΔΙΑΤΑΖΟΥΝ απολύσεις και κόβουν τους μισθούς! 

Η ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΗΣ «ΑΠΟΙΚΙΑΣ» ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΤΟ «ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΧΟΝΤΡΗΣ ΚΥΡΙΑΣ»



Αναδημοσίευση από ISKRA
Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΧΡΕΟΣ ΔΕΝ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΟ "ΨΕΥΤΟ" ΚΟΥΡΕΜΑ ΤΟΥ ΔΝΤ ΟΥΤΕ ΦΥΣΙΚΑ ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΣΥΝΤΑΓΗ!
ΛΥΣΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΜΕΣΗ ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ!
Κορυφώνεται τούτες τις ώρες η διαμάχη ανάμεσα στη Γερμανία και το ΔΝΤ και σε προέκταση τις ΗΠΑ σχετικά με την αντιμετώπιση του ελληνικού χρέους.
Το ΔΝΤ επιμένει σε μιας μορφής «κούρεμα» του χρέους της Αθήνας, ενώ η Γερμανία δείχνει να αντιστέκεται σθεναρά σε μια τέτοια εξέλιξη, τουλάχιστον, μέχρι τις γερμανικές εκλογές, προκειμένου να αποφύγει «πάση θυσία» το «πολιτικό κόστος». Σε αυτή την αντίληψή του το Βερολίνο φαίνεται ότι έχει καταφέρει να συντάξει, κακήν κακώς, όλο το Eurogroup. Κοινή κατεύθυνση του τελευταίου είναι να μην αγγιχτεί με τίποτα το κεφάλαιο των ελληνικών δανείων, ενώ είναι ανοικτό σε μείωση των επιτοκίων, επιμήκυνση της εξόφλησης, ίσως και επαναγορά ομολόγων.
Το «σιδηρούν μέτωπο» της Γερμανίας μοιάζει, όμως, να υφίσταται ρωγμές τα τελευταία εικοσιτετράωρα, αφού μια σειρά σημαίνοντες πολιτικοί και τραπεζικοί παράγοντες και οικονομολόγοι της ευρωζώνης και ειδικότερα γερμανικής σφραγίδας, τάσσονται απερίφραστα υπέρ του «κουρέματος» των ελληνικών δανείων (βλ. παρακάτω).
Και ενώ η ενδοϊμπεριαλιστική αντιπαράθεση μαίνεται η συγκυβέρνηση της «αποικίας» περιμένει παθητικά, ως επιτήδειος φοβισμένος αμέτοχος, να τελειώσει «το τραγούδι της χοντρής κυρίας», για να χρησιμοποιήσουμε την έξυπνη φράση της Κριστίν Λαγκάρντ , προκειμένου να πληροφορηθεί την τύχη και το μέλλον της χώρας.
Κι όμως, όποια κι αν είναι η έκβαση της διαμάχης Γερμανίας και ΔΝΤ δεν προμηνύει καμιά θετική διέξοδο στο ελληνικό πρόβλημα.

ΟI ΚΟΥΦΟΙ ΚΑΙ ΤΑ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΑ


Του Θ.ΚΑΡΤΕΡΟΥ*
Υπάρχει ένα τεράστιο πρόβλημα, που απειλεί με άγριες εκρήξεις, σήμερα στην Ελλάδα: Οι από πάνω δεν ακούνε ούτε κατ’ ελάχιστον τους από κάτω. Ισοπεδώνουν δικαιώματα, ελευθερίες, μισθούς, συντάξεις και τελικώς ανθρώπινες ζωές, χωρίς να ακούνε ούτε τους βόγκους, ούτε τις κατάρες, ούτε τις εκκλήσεις, ούτε τα αιτήματα των από κάτω. Επιτρέπουν βέβαια ακόμα τις απεργίες, τις διαδηλώσεις, τις πορείες διαμαρτυρίας, αν και όλο και περισσότερο τις αντιμετωπίζουν με άγριο αυταρχισμό. Αλλά δεν δίνουν δεκάρα τσακιστή για το τι λένε, τι προτείνουν, για τι προειδοποιούν οι συλλογικοί φορείς και το σύνολο σχεδόν της κοινωνίας.
Από την άποψη αυτή η κατάσταση έχει χαρακτηριστικά δικτατορίας. Πολύ περισσότερο που πίσω από την ανελαστική και άτεγκτη στάση όσων κατέχουν την εξουσία βρίσκονται οι απαιτήσεις των δανειστών, οι οικονομικές και γεωπολιτικές στρατηγικές μεγάλων δυνάμεων και τα άπληστα σχέδια εγχώριων κύκλων του χρήματος, που βρήκαν την ευκαιρία να γυρίσουν τους εργαζόμενους εκατό χρόνια πίσω. Αν προσθέσει κανείς την καθημερινή βία του ναζισμού, με τις ευλογίες της αστυνομίας και κάτω από το συγκαταβατικό βλέμμα της κυβέρνησης, καταλαβαίνει πόσο επικίνδυνο μείγμα διαμορφώνεται και ποιες άσχημες εξελίξεις δρομολογούνται.

Σάββατο 17 Νοεμβρίου 2012

Εκδήλωση στο ΑΠΘ: «Εναλλακτικές πολιτικές διαχείρισης της κρίσης»



Tη Δευτέρα, 19 Νοεμβρίου 2012, 18:00 μμ., στο Κτίριο του Κέντρου Διάδοσης Ερευνητικών Αποτελεσμάτων (ΚΕ.Δ.Ε.Α) του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (Αμφιθέατρο Ι, ισόγειο), η Πανεπιστημιακή Πρωτοβουλία για την Εναλλακτική Πολιτική Διέξοδο οργανώνει εκδήλωση με θέμα: «Εναλλακτικές πολιτικές διαχείρισης της κρίσης»  
Ομιλητές θα είναι οι: Γιάννης Θεοδοσίου, Καθηγητής του Τμήματος Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου του Aberdeen, Λευτέρης Τσουλφίδης, Αναπληρωτής Καθηγητής του Τμήματος Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, Jonathan Sugarman, οικονομικός σχολιαστής και τέως Risk Manager της UniCredit Bank Ιρλανδίας και Λεωνίδας Βατικιώτης, οικονομολόγος και  δημοσιογράφος.
Στην εναρκτήρια εκδήλωση της πρωτοβουλίας θα συζητηθούν εναλλακτικές πολιτικές διαχείρισης σεναρίων εξέλιξης της κρίσης, σε ένα πλαίσιο στρογγυλού τραπεζιού. Η συζήτηση θα δομηθεί πάνω σε τέσσερις ενότητες: εργασιακά, παραγωγικό μοντέλο, τραπεζικός τομέας, νομισματική πολιτική. Η Πανεπιστημιακή Πρωτοβουλία για την Εναλλακτική Πολιτική Διέξοδο"αποσκοπεί στην ενεργοποίηση της ακαδημαϊκής κοινότητας και στη συγκρότηση δικτύων που να προσφέρουν επαρκώς επεξεργασμένο, ριζοσπαστικό και επίκαιρο εναλλακτικό λόγο απέναντι στα αδιέξοδα της νεοφιλελεύθερης πολιτικής που προωθείται σε Ελλάδα και Ευρώπη.
Οι συντελεστές της Πρωτοβουλίας φιλοδοξούν να συμβάλουν στην ανάπτυξη μιας συνέχειας δράσεων, ώστε να συγκροτηθεί ένας ουσιαστικός αντίλογος στην ατζέντα που επιβάλλει ο κυρίαρχος λόγος, με ενεργοποίηση δυνάμεων της ακαδημαϊκής κοινότητας όλης της χώρας αλλά και διεθνώς. Ένα παράδειγμα δίνει το αντίστοιχο δίκτυο που λειτούργησε στη Βρετανία ενάντια στην πολιτική της Μάργκαρετ Θάτσερ.
Στην πρώτη εκδήλωση θα γίνει η παρουσίαση της πρωτοβουλίας και θα απευθυνθεί πρόσκληση συμμετοχής, προκειμένου να συγκροτηθεί ένας οργανωτικός πυρήνας της πρωτοβουλίας, με τη φιλοδοξία αυτός ο πυρήνας να διευρύνεται συνεχώς.

REDNotebook
17 Νεμβρίου 2012 - 6:19 pm

Ένα σκαρίφημα της συγκυρίας



Του Ηλία Ιωακείμογλου REDNotebook
Φτάνουμε στη σταδιακή συγκρότηση δύο εχθρικών ταξικών μπλοκ που πολώνονται από τις δύο μεριές μιας βαθιάς ταξικής διαχωριστικής γραμμής και έχουν την αξίωση να μετατραπούν σε κοινωνικούς συνασπισμούς εξουσίας. Στην κεντρική πολιτική σκηνή αυτό παίρνει την μορφή της σταδιακής πόλωσης στα δύο άκρα του πολιτικού φάσματος και της εκκένωσης του Κέντρου ως πολιτικού χώρου και ως ιδεολογίας, με εξαίρεση ενδεχομένως την ΔΗΜΑΡ, που εκπροσωπεί επάξια την επαμφοτερίζουσα νέα μικροαστική τάξη  

Από το 2005 έως το 2008, η ελληνική οικονομία αναπτύχθηκε με ταχείς ρυθμούς με αντίτιμο την διεύρυνση του ελλείμματος στο εξωτερικό εμπόριο αγαθών και υπηρεσιών και την αύξηση του εξωτερικού χρέους. Με την δεδομένη μακροοικονομική αρχιτεκτονική της νομισματικής ένωσης της Ευρώπης, οι αυτοματισμοί των αγορών δεν κατόρθωσαν να οδηγήσουν στην αναγκαία προσαρμογή της ελληνικής οικονομίας και η προσαρμογή έχει ανατεθεί πλέον στις ωμές πολιτικές παρεμβάσεις στην οικονομία ώστε να επιτευχθεί η εσωτερική υποτίμηση (ή αποπληθωρισμός). Επιχειρείται έτσι η αναγκαστική μετάβαση της Ελλάδας σε έναν νέο τύπο οικονομίας και κοινωνίας, με χαμηλούς μισθούς και συντάξεις, αδύναμο κοινωνικό κράτος και με δημοκρατικό έλλειμμα. Ωστόσο, η ασκούμενη πολιτική οδηγεί σε βαθιά, ανατροφοδοτούμενη, παρατεταμένη ύφεση και δραματική άνοδο της ανεργίας, σε τεράστια οικονομική και κοινωνική καταστροφή για τις πιο αδύναμες κοινωνικές τάξεις, αφήνοντας όμως στο απυρόβλητο τις εύπορες και πλούσιες τάξεις. 

Σημειώσεις για τον νεοφιλελευθερισμό, τη λιτότητα και την άφιξη της Μεγάλης Ύφεσης στην Ελλάδα: Ταξικός πόλεμος στην εποχή του χρηματιστικού καπιταλισμού


 Η ΑΥΓΗ ΕΝΘΕΜΑΤΑ Ημερομηνία δημοσίευσης: 11/11/2012
του Χ. Ι. Πολυχρονίου
Ακριβώς τρία χρόνια πριν, η ελληνική οικονομία ήταν ένας βαριά ασθενής, με το έλλειμμα του προϋπολογισμού να έχει σκαρφαλώσει στο 15,4% και το δημόσιο χρέος να έχει πλησιάσει σχεδόν το 130% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος (ΑΕΠ). Τι είχε συμβεί τότε και τι συμβαίνει από τότε έως σήμερα; Ποια ήταν τα χαρακτηριστικά της κρίσης προς το τέλος του 2009 και ποια είναι αυτά προς το τέλος του 2012 - και τι πρέπει να γίνει; Ακολουθούν σημειώσεις για τον ταξικό πόλεμο που διεξάγεται στη χώρα από την ΕΕ του χρηματιστικού καπιταλισμού και την εγχώρια ιθύνουσα πολιτική τάξη.

Είμαστε έτοιμοι; Η κοινωνία έχει ήδη απαντήσει...


Ημερομηνία δημοσίευσης: 17/11/2012
Του Δημήτρη Γιατζόγλου
Δεν έχει περάσει μήνας από τη δημόσια αμφισβήτηση της ετοιμότητας του ΣΥΡΙΖΑ να κυβερνήσει και μάλιστα από κορυφαίο στέλεχός του. Ακολούθησε βεβαίως η συνήθης δήλωση περί παρερμηνείας της άποψης και επιλεκτικής προβολής της από τον τύπο. Στην άποψη αντιπαρατέθηκαν άλλα ηγετικά στελέχη, με περισσότερο ή λιγότερο αναλυτικό τρόπο. Η τάση ήταν να υποβαθμιστεί το θέμα. Αλλά το πρόβλημα υπάρχει, επανέρχεται κάθε τόσο και -να μη γελιόμαστε- συνιστά ένα πολιτικό ζήτημα. Όχι, τόσο, επειδή αξιοποιείται προπαγανδιστικά από αντίπαλες δυνάμεις. Αλλά, κυρίως, επειδή τροφοδοτεί μια κατάσταση πολιτικής αμφιθυμίας σ’ ένα τμήμα του κόσμου που συσπειρώνεται γύρω μας, διαβρώνοντας την αυτοπεποίθησή του.
Το μείζον είναι ο τρόπος που προσεγγίζουμε το ζήτημα: Δεν έχει νόημα ούτε να το σπρώξουμε κάτω από το χαλί, ούτε να το υποβαθμίσουμε, ούτε να το εγκλωβίσουμε στη μεταφυσική του «ναι» ή του «όχι». Αν το πρόβλημα τίθεται και αναπαράγεται, άμεσα ή μέσω κομψών υπαινιγμών, τότε θα πρέπει να συζητηθεί με την προσήκουσα αναλυτική σαφήνεια. Αυτή η συζήτηση θα ενισχύσει την «ετοιμότητά» μας. Αν μάλιστα το ερώτημα «είναι ο ΣΥΡΙΖΑ έτοιμος να κυβερνήσει;» είναι το όχημα για να επανέλθουμε στο ευρύτερο ερώτημα, «θα έπρεπε ο ΣΥΡΙΖΑ να αναλάβει αυτή την ευθύνη, με προεξοφλημένες τις λυσσώδεις αντιστάσεις και αντιδράσεις εγχώριων και ευρωπαϊκών κέντρων εξουσίας;», τότε η συζήτηση είναι δύο φορές αναγκαία.

Ανακεφαλαιοποίηση τραπεζών και ιδιοκτησιακό καθεστώς


Ημερομηνία δημοσίευσης: 16/11/2012
Της Κερασίνας Ραυτοπούλου
Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς των τραπεζιτών, οι αδυναμίες της ελληνικής οικονομίας προκάλεσαν την οικονομική κρίση στην Ελλάδα και αναπόφευκτα και τα προβλήματα στις τράπεζες, επομένως πρέπει το Ελληνικό Δημόσιο να επωμιστεί το βάρος, που του αναλογεί
Οι τράπεζες πρόκειται να ανακεφαλαιοποιηθούν, δηλαδή να χρηματοδοτηθούν με το ποσό των 50 δισ., μέσω του ΤΧΣ. Αυτό θα μεταβάλλει τη μετοχική σύνθεση των τραπεζών υπέρ του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, που θα είναι ο ιδιοκτήτης των κοινών μετοχών μετά ψήφου, που θα εκδοθούν. Με δεδομένο ότι η καθαρή θέση των ορισμένων τραπεζών είναι αρνητική και για τις υπόλοιπες οριακά θετική, οι παλαιές μετοχές θα εξανεμιστούν και ο νέος μέτοχος. δηλαδή το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, θα αποκτήσει μέσω της αύξησης κεφαλαίου σχεδόν το 70% του μετοχικού κεφαλαίου και σε ορισμένες περιπτώσεις πάνω από αυτό το ποσοστό, δηλαδή την απόλυτη πλειοψηφία των τραπεζών.
Το τελευταίο διάστημα έχει ακουστεί επανειλημμένα από κυβερνητικές πηγές (Στουρνάρας) αλλά και από τον διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος η άποψη ότι οι τράπεζες, που θα ανακεφαλαιοποιηθούν, μέσω του ΤΧΣ, για να αποκτήσουν κεφαλαιακή επάρκεια, θα είναι κρατικές.
Είναι όμως αλήθεια αυτό;
Η απάντηση είναι ότι το Ελληνικό Δημόσιο απλά αναλαμβάνει το βάρος χρηματοδότησης των πιστωτικών ιδρυμάτων, χωρίς να αποκτά κανένα προνόμιο ή τις ανάλογες μετοχές τους και χωρίς να έχει κανένα έλεγχο στη διοίκηση των τραπεζών, που θα ανακεφαλαιοποιηθούν με επιβάρυνση των Ελλήνων φορολογουμένων. Όλα θα ανήκουν στο ΤΧΣ.

Προϋπολογισμός 2013: Ας περιμένει η ανάπτυξη... προηγείται το ξεπούλημα


Η ΑΥΓΗ Ημερομηνία δημοσίευσης: 17/11/2012
Της Ευγενίας Ουζουνίδου*
Η πολιτική της κυβέρνησης για την ανάπτυξη, σε αυτήν, αλλά και στην επόμενη προγραμματική περίοδο, ταυτίζεται και εξαντλείται στην απόλυτη ιδιωτικοποίηση των εθνικών φυσικών πόρων (ενέργεια, νερό, αέρας), στην εκποίηση της δημόσιας περιουσίας, στην αναγόρευση του ιδιωτικού τομέα και του εξωτερικού επενδυτικού παράγοντα ως αποκλειστικού πυλώνα που θα σηκώσει την ανάπτυξη
Την περασμένη Κυριακή η τρόικα εσωτερικού υπερψήφισε τον προϋπολογισμό της χώρας για το 2013, ενώ ταυτόχρονα παρέδωσε τα κλειδιά της οικονομικής διαχείρισης της χώρας στην τρόικα εξωτερικού. Όσον αφορά τον προϋπολογισμό  δεν είναι πρωτότυπη η διαπίστωση ότι έχουμε να κάνουμε με έναν βαθύτατα ταξικό προϋπολογισμό. Ωστόσο είναι η πρώτη φορά που ένας προϋπολογισμός δεν μπαίνει καν στον κόπο να μας πει πως, εκτός του 1/3 της κοινωνίας, υπάρχει κάτι και για τα 2/3. Διαβάζοντάς τον κανείς, διαπιστώνει εύκολα ότι πρόκειται για τη συνέχεια, ουσιαστικά, ενός ολοκληρωμένου ξενόφερτου σχεδίου κατεδάφισης της ελληνικής κοινωνίας, βραχυπρόθεσμα, μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα, το οποίο με αξιοσημείωτη συνέπεια και επαγγελματισμό υλοποιεί εργολαβικά η συγκυβέρνηση. Καμιά τάξη, εκτός από αυτή των διαπλεκόμενων φίλων της κυβέρνησης, δεν ξεφεύγει από τη «φροντίδα της». Η εργατική, η υπαλληλική και η αγροτική τάξη, οι αυτοαπασχολούμενοι και οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις συνθλίβονται, καθώς τα συνολικά μέτρα, ύψους 18,9 δισ., δεν έχουν προηγούμενο, όχι μόνο για την ελληνική μεταπολεμική ιστορία, αλλά και για τη μεταπολεμική ιστορία ολόκληρου του δυτικού κόσμου.

ΔΙΟΜΗΔΗΣ ΚΟΜΝΗΝΟΣ: Ο ΗΡΩΙΚΟΣ ΕΦΗΒΟΣ ΠΟΥ ΕΠΕΣΕ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΦΑΙΡΕΣ ΤΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ


Μία μπλούζα αιματοβαμμένη και σκισμένη βρίσκεται ανάμεσα στα εκθέματα των θυμάτων του Πολυτεχνείου, είναι εκείνη που φορούσε ο 17χρονος μαθητής Διομήδης Κομνηνός, ο οποίος έπεσε νεκρός τη νύχτα της 16ης Νοεμβρίου 1973.
Ηταν ένα από τα 24 θύματα που οι άνθρωποι της χούντας δολοφόνησαν, ένα από τα πρώτα θύματα της Εξέγερσης του Πολυτεχνείου.
Το βράδυ εκείνης της Παρασκευής εκατοντάδες διαδηλωτές, πολίτες, φοιτητές, μαθητές βρέθηκαν βρίσκονταν εντός και εκτός του προαυλίου του Πολυτεχνείου στην οδό Πατησίων.
Ανάμεσα τους και ο Κύπριος Διομήδης Κομνηνός, μαθητής λυκείου μέσα στο Πολυτεχνείο, ο οποίος βγήκε από το προαύλιο του ιδρύματος και μαζί με άλλους συνομήλικους του βρέθηκαν στη στη γωνία 3ης Σεπτεμβρίου, Μάρνη και Αβέρωφ. Η ώρα ήταν μεταξύ 21:30 και 21:45 όλοι τους έκαναν τους τραυματιοφορείς, βοηθούσαν τους τραυματίες και προσπαθούσαν να τους προσφέρουν τις πρώτες βοήθειες, ώσπου μία σφαίρα καρφώθηκε στην καρδιά του άτυχου Διομήδη Κομνηνού. Ο δολοφόνος του βρισκόταν μόλις 10 μέτρα μακριά. Ηταν ένας από τους άνδρες της φρουράς του υπουργείου Δημοσίας Τάξεως.
Αμέσως οι υπόλοιποι διαδηλωτές που ήταν μαζί του τον μετέφεραν στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του ΕΕΣ, ωστόσο ήταν αργά. Ο 17χρονος μαθητής Διομήδης Κομνηνός ήταν νεκρός, οι χουντικοί τον είχαν δολοφονήσει εν ψυχρώ γιατί έκανε το λάθος να βοηθήσει τραυματισμένους πολίτες.
Το άψυχο κορμί του μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, το μετέπειτα Γενικό Κρατικό.

Μαρτυρία: «Από σφαίρες ελεύθερων σκοπευτών τα θύματα του Πολυτεχνείου»



Ποιες είναι οι αποκαλύψεις του Διευθυντή της χειρουργικής κλινικής του Γενικού Κρατικού Νοσοκομείου στα γεγονότα του Πολυτεχνείου. Τι λέει για τη Χρυσή Αυγή!
Στη μακρά και επιτυχή ιατρική του καριέρα, ο γιατρός κ. Κώστας Χαρώνης έχει να επιδείξει ένα τεράστιο αριθμό χειρουργικών επεμβάσεων.
«29.500 επεμβάσεις πραγματοποίησα, αλλά ουδέποτε απέκτησα περιουσία», αναφέρει συχνά. «Η μόνη μου.. πολυτέλεια, ήταν οι σπουδές των τριών γιων μου».
Δυο επεμβάσεις, ωστόσο, δεν θα τις ξεχάσει, όπως λέει ποτέ. «Ήταν δυο νεαροί που είχαν δεχθεί πυρά στα γεγονότα του Πολυτεχνείου, οι οποίοι άφησαν την τελευταία τους πνοή στα χέρια μου», λέει συγκινημένος.
Στις 16 και τη 17η Νοεμβρίου ο κ. Χαρώνης, ως διευθυντής της Γ’ χειρουργικής κλινικής του Γενικού Κρατικού Νοσοκομείου, (τότε Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών), κλήθηκε να σηκώσει το κύριο βάρος περίθαλψης των εκατοντάδων τραυματιών που κατέφταναν από το Πολυτεχνείο και τις γύρω περιοχές του κέντρου των Αθηνών.
Μιλώντας στο Pheme.gr ο κ. Χαρώνης προβαίνει σε μια μεγάλη αποκάλυψη. Όπως αναφέρει στα γεγονότα του Πολυτεχνείου, το ’73, έδρασαν ελεύθεροι σκοπευτές, οι οποίοι χτυπούσαν από ψηλά στο ψαχνό.
«Τα πρώτα θύματα και οι πιο βαριά τραυματίες είχαν βληθεί από ψηλά. Πιθανώς από μπαλκόνια και ταράτσες παρακείμενων πολυκατοικιών», επισημαίνει ο κ. Χαρώνης.
Στο συμπέρασμα αυτό έχει καταλήξει ο γιατρός, έπειτα από «πλήρη μελέτη τροχιάς», όπως αναφέρει, την οποία διενήργησε.
Σύμφωνα με τα συμπεράσματα των ερευνών που πραγματοποίησε, «οι πρώτοι και βαριά τραυματίες είχαν βληθεί από πάνω προς τα κάτω».
Σε ορισμένες περιπτώσεις, μάλιστα, οι ελεύθεροι σκοπευτές χτύπησαν πισώπλατα, όπως αναφέρει. «Είδα θύματα που εβλήθησαν στην πλάτη, πλάτη προς καρδιά και σπονδυλική στήλη».

1985: Η ματωμένη επέτειος του Πολυτεχνείου



Ημερομηνία: 17/11/2012
Πηγή: www.tvxs.gr
17 Νοέμβρη 1985, κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων για την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, ο 15χρονος μαθητής Μιχάλης Καλτεζάς, πέφτει νεκρός από σφαίρα του αστυνομικού Α. Μελίστα.
Στις 17 Νοεμβρίου του 1985, η πορεία για την 12η επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου είχε ξεκινήσει και ολοκληρωθεί ομαλά, χωρίς να σημειωθούν επεισόδια. Στα Εξάρχεια, μια ομάδα ΜΑΤ ανταλλάσσει λεκτικούς διαξιφισμούς με ομάδα νεαρών. Στο σημείο φτάνουν επιπλέον αστυνομικές δυνάμεις καταστολής από παρακείμενη «κλούβα» ενώ πολλαπλασιάζονται και οι νεαροί. Τα επεισόδια σύντομα εξαπλώνονται στο κέντρο της Αθήνας. Μια ομάδα νεαρών πετάει μολότοφ προς την κλούβα. Ο αστυνομικός Αθανάσιος Μελίστας, ήταν ο μοναδικός, που οι συνάδελφοι του τον περιγράφουν ως πανικόβλητο και εκτός εαυτού. Σημαδεύει και πυροβολεί πισώπλατα τον 15χρονο μαθητή Μιχάλη Καλτεζά, ο οποίος απομακρυνόταν από το σημείο και ο οποίος, σύμφωνα με τις μαρτυρίες, δεν συμμετείχε στα επεισόδια. Η σφαίρα βρίσκει στο κρανίο τον 15χρονο μαθητή.
Ο ανήλικος μεταφέρεται από ασθενοφόρο στον Ευαγγελισμό όπου απλά διαπιστώνεται ο θάνατός του. Το όνομά του προστίθεται στη λίστα των θυμάτων της αστυνομικής βίας σε επέτειο για το Πολυτεχνείο, μαζί με αυτά των Κούμη και Κανελλοπούλου.

1980: Κουμής - Κανελλοπούλου. Οι πρώτοι νεκροί μετά και για το Πολυτεχνείο


Στις 16 Νοέμβρη του 1980 δολοφονήθηκαν από άνδρες των ΜΑΤ, η Σταματίνα Κανελλοπούλου και ο Ιάκωβος Κουμής, κατά τη διάρκεια της πορείας του Πολυτεχνείου. 7 χρόνια μετά την εξέγερση του Νοέμβρη, το 1980 οι εορταστικές εκδηλώσεις για την επέτειο του Πολυτεχνείου κορυφώθηκαν στις 16 Νοέμβρη, ημέρα Κυριακή με την καθιερωμένη πορεία.
Η κυβέρνηση Ράλλη είχε απαγορέψει τη χρονιά εκείνη στην πορεία να κατευθυνθεί προς την Αμερικάνικη πρεσβεία και σύμφωνα με την απαγόρευση οι διαδηλωτές επιτρέπονταν να φτάσουν μόνο ως το Σύνταγμα και εκεί να διαλυθούν.
Η πλειοψηφία της ΕΦΕΕ πειθάρχησε παρά τους λεονταρισμούς των προηγουμένων ημερών, αλλά κάμποσες χιλιάδες διαδηλωτών αποφάσισαν να ακολουθήσουν την αριστερή μειοψηφία της ΕΦΕΕ (ΠΠΣΠ, ΑΑΣΠΕ, ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος-Β' Πανελλαδική κ.α.) επιχειρώντας να συνεχίσουν προς την αμερικανική πρεσβεία.
«Η πορεία ανέβηκε την οδό Σταδίου, συνέχισε στην πλατεία Συντάγματος, όπου συγκεντρωμένοι στο πεζοδρόμιο πολίτες διαφόρων παρατάξεων έβριζαν όσους συμμετείχαν, και μπήκε στην οδό Β. Σοφίας. Στο ύψος της βουλής είχαν παραταχθεί οι “δυνάμεις αποκατάστασης της τάξης”. Για λίγα λεπτά τα δύο μέτωπα έμειναν ακίνητα και ανταλάχθηκαν κάποιες φράσεις. Στην συνέχεια το μπλοκ των διαδηλωτών έκανε τα πρώτα βήματα προς τον σχηματισμό των Ματ και τότε αυτά επιτέθηκαν. Η μάζα των διαδηλωτών ήταν πυκνή και η υποχώρηση ήταν δύσκολη» (Μαρτυρία από το Εντός Εκτός Εναλλάξ).

Εσείς κύριε Σαμαρά τι πιστεύετε άραγε;



Ημερομηνία: 16/11/2012
Αναδημοσίευση από Lefteria - News
Ακούμε και φρίττουμε με την Χρυσή Αυγή που αμφισβητεί τους νεκρούς του Πολυτεχνείου, αλλά κανείς δεν ασχολείται με πρώην υπουργούς και νυν στυλοβάτες της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, όπως ο Βορίδης και ο Γεωργιάδης, οι οποίοι εκφέρουν, χρόνια τώρα, ακριβώς τις ίδιες απόψεις.
Για τον Βορίδη δεν χρειάζεται να αμφισβητήσουμε τα φιλοχουντικά του αισθήματα. Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του Σαμαρά υπήρξε Πρόεδρος της Νεολαίας της ΕΠΕΝ και Πρόεδρος του Ελληνικού Μετώπου.
Πασίγνωστη πλέον η φωτογραφία του απο το συνέδριο της ΕΠΕΝ στο Καραβελ, κάτω απο το πορτραίτο του Αρχηγου Παπαδόπουλου.
Η Εθνική Πολιτική Ένωσις (ΕΠΕΝ) ήταν ένα εθνικιστικό πολιτικό κόμμα που ιδεολογικά υπεράσπιζε το καθεστώς της χούντας των Συνταγματαρχών. Η ΕΠΕΝ ιδρύθηκε στις 30 Ιανουαρίου 1984 με ιδρυτή και "πνευματικό" ηγέτη, τον έγκλειστο στις φυλακές Κορυδαλλού, Γεώργιο Παπαδόπουλο.
Στην ταυτότητα της οργάνωσης, η Νεολαία ΕΠΕΝ δηλώσε πως είναι μία πατριωτική-εθνικιστική οργάνωση νεολαίας. Ιδρύθηκε το 1984 και πρόεδρος της νεολαίας διορίστηκε από τον Γεώργιο Παπαδόπουλο ο Νίκος Μιχαλολιάκος (σήμερα Γενικός Γραμματέας της Χρυσής Αυγής) και μετά την παραίτησή του, ο Μάκης Βορίδης.

Πόσοι ήταν πραγματικά οι νεκροί του Πολυτεχνείου;


Ημερομηνία: 17/11/2012
Το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών το 2002 διεξήγαγε έρευνα με σκοπό να διασαφηνίσει ανάμεσα σε άλλα τον πραγματικό αριθμό και την ταυτότητα των νεκρών.
Ο πραγματικός αριθμός των νεκρών κατά τη διάρκεια εξέγερσης του Πολυτεχνείου παραμένει ακόμη και σήμερα ένα μεγάλο ερώτημα. Το καθεστώς τότε αναγνώριζε επίσημα 15 νεκρούς. Όμως φήμες και μαρτυρίες όσων είχαν καταθέσει μεταγενέστερα για αυτή την υπόθεση στον εισαγγελέα, Δημήτριο Τσεβά, έκαναν λόγο για 400 ή και 500 νεκρούς στο Πολυτεχνείο και ομαδικούς τάφους στο νεκροταφείο του Ζωγράφου. Το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών το 2002, με διευθυντή τον Λεωνίδα Καλλιβρετάκη, υπό την σκιά αυτών των πληροφοριών διεξήγαγε έρευνα με σκοπό να διασαφηνίσει ανάμεσα σε άλλα τον πραγματικό αριθμό και την ταυτότητα των νεκρών. 

Παρασκευή 16 Νοεμβρίου 2012

Δίκτυο συνδικαλιστών ΣΥΡΙΖΑ: Κάλεσμα για την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου


Ημερομηνία: 16/11/2012
Κάλεσμα για την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου Όλοι / όλες στην πλατεία Κλαυθμώνος στις 3 μ.μ
Η ηρωική εξέγερση της νεολαίας το 1973 ενάντια στη χούντα των συνταγματαρχών αποτέλεσε την αρχή του τέλους του τυραννικού καθεστώτος. 
39 χρόνια μετά η κυβερνητική τρόικα –σε αγαστή συνεργασία με την τρόικα εξωτερικού- επιτίθεται με σφοδρότητα ενάντια στις κατακτήσεις των εργαζομένων, ενάντια στην ίδια τη δημοκρατία.
Η απάντηση απέναντι σε αυτή τη βαρβαρότητα δεν μπορεί να είναι άλλη από την ανατροπή αυτών των πολιτικών. Οι νέοι και οι νέες, οι άνεργοι, οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι, οι μικροεπαγγελματίες και μικροβιοτέχνες, όλοι εκείνοι που αποτελούν την πλειοψηφία της κοινωνίας που συνθλίβεται από τις μνημονιακές πολιτικές των τελευταίων τριών χρόνων, έχουμε μονάχα ένα δρόμο: της αντίστασης και της ρήξης!
Συμμετέχουμε μαζικά στην πορεία για την επέτειο της μεγάλης εξέγερσης του Πολυτεχνείου
Για τη δημοκρατία
Για την ανατροπή

1973 - 2012 «Ψωμί, παιδεία, ελευθερία»: αιτήματα σε εκκρεμότητα



Ημερομηνία: 14/11/2012
Για «Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία» αγωνίστηκαν στο Πολυτεχνείο. Τι απ' αυτά έχουμε σήμερα;
Η προσυγκέντρωση του ΣΥΡΙΖΑ για αύριο: 3 μ.μ. στην Πλ. Κλαυθμώνος. Διαβάστε παρακάτω τα σχετικά καλέσματα και ανακοινώσεις.
Ύστερα από σχεδόν τέσσερις δεκαετίες κοινωνικών αγώνων, τα αιτήματα του Πολυτεχνείου μένουν αδικαίωτα. Μόλις χτες, χιλιάδες διαδήλωσαν σε όλη την Ελλάδα, ζητώντας κατ' ουσίαν αξιοπρέπεια κι ελευθερία.
Το καθεστώς της Χούντας, που κατέρρευσε υπό το βάρος των αντιφάσεών του, υπήρξε φαύλο και αυταρχικό (αποκαλυπτικό το σχετικό ρεπορτάζ του "Ιού" για τα σκάνδαλα της Χούντας). Κάτι που βλέπουμε να επαναλαμβάνεται. Στηρίχτηκε στους ασφαλίτες και τους πρόθυμους συνομιλητές, κάτι όχι πολύ διαφορετικό από τα σημερινά δεδομένα .  Σκληρή καταστολή, τρομοκρατία, επινοημένοι "εσωτερικοί εχθροί" (που μπορεί να τους λένε μετανάστες, οροθετικές πόρνες ή και... αριστερή αντιπολίτευση που θέλει να καταστρέψει τη χώρα) όλα αυτά συνθέτουν ένα σκηνικό όχι συνηθισμένο, για τις τελευταίες 4 δεκαετίες έστω. Και μέσα σε όλο αυτό το σκηνικό ακραίας ταξικής επίθεσης, ξενοφοβίας, στρατοπέδων συγκέντρωσης για μετανάστες, η ακροδεξιά βρίσκει το πιο πρόσφορο έδαφος. Και για να δικαιολογηθούν τα αδικαιολόγητα, "εφευρίσκεται" η θεωρία των δύο άκρων...

Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΗΝ Ε.Ε.: ΜΥΘΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ


Του ΓΙΑΝΝΗ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗ

Οι κυβερνητικοί προπαγανδιστές, που στήριξαν φανατικά το Μνημόνιο και τη νεοφιλελεύθερη πολιτική, καλλιεργούν ταυτόχρονα το ραγιαδισμό στον ελληνικό λαό. Λένε συνέχεια: «Εμείς οι Έλληνες φταίμε, κάνουμε βαριά λάθη. Τι θα γινόμασταν χωρίς τη ΕΕ και το ευρώ; Οι Γερμανοί είναι φίλοι μας, είναι εταίροι και θέλουν το καλό μας!».
Το Κόμμα του Μνημονίου και της θατσερικής κατρακύλας προσπαθεί να υποτάξει τις λαϊκές μάζες ώστε να δεχτούν τη μείωση κατά 30% - 40% του βιοτικού τους επιπέδου και μια εφιαλτική ανεργία στο 30% το 2013 με το επιχείρημα ότι «έξω από το ευρώ και την ΕΕ θα ήμασταν στην κόλαση…».
Όμως, η σημερινή Ελλάδα της κατάπτωσης του ΑΕΠ κατά 25%, η Ελλάδα του 1.300.000 ανέργων είναι μια Ελλάδα του ΝΑΤΟ, της ΕΕ και του ευρώ! Οι προπαγανδιστές της μεγαλοαστικής τάξης, όμως, παραλογίζονται και λένε με θρασύτητα: «Όχι, αυτή είναι η… σοβιετική Ελλάδα!». (Προφανώς γι’ αυτό στις εκλογές του Ιούνη 2012, στην Εκάλη η «σοβιετική» ΝΔ του Σαμαρά πήρε το 70% των ψήφων και ο ΣΥΡΙΖΑ το 6%!)
Η Αριστερά έχει συμφέρον να βροντοφωνάξει την αλήθεια: Η Ελλάδα είναι 32 χρόνια μέλος της ΕΟΚ - ΕΕ και έχει 11 χρόνια επίσημο νόμισμα το ευρώ. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία (βλ. π.χ. ένθετο της «Καθημερινής», Κυριακή 29 Μαΐου 2011, «Ελλάδα - Ε.Ε.» για τα χρόνια 1981-2010) ο μέσος όρος αύξησης του ΑΕΠ της Ελλάδας στα 32 «ευρωπαϊκά» χρόνια (1/1/1981 – 31/12/2012) είναι μόλις 1,5% ετησίως!
Την ίδια εποχή τα συνολικά χρέη της Ελλάδας από 62% του ΑΕΠ το 1980 (27% δημόσιο χρέος και 35% ιδιωτικό) ανέβηκαν στο 280% του ΑΕΠ το 2012 (160% δημόσιο χρέος και 120% ιδιωτικό).

Ένα νέο κίνημα γεννιέται: Αξιοπρεπής κατοικία για όλους


Ημερομηνία: 15/11/2012
Συγγραφέας: left.gr
Οι συλλογικότητες που υπογράφουν το παρακάτω κείμενο αποφάσισαν να ενώσουν τις δυνάμεις τους για τη δημιουργία ενός κινήματος κινήματος προστασίας του δικαιώματος των εργαζομένων, των ανέργων, των συνταξιούχων, των αυτοαπασχολούμενων, όλων όσοι πλήττονται βάναυσα από την κρίση να έχουν αξιοπρεπή κατοικία.
Το κείμενο των συλλογικοτήτων:
Οι συλλογικότητες που υπογράφουμε, αποφασίσαμε να ενώσουμε τις δυνάμεις μας για να συμβάλλουμε στη δημιουργία ενός κινήματος προστασίας του δικαιώματος των εργαζομένων, των ανέργων, των συνταξιούχων, των αυτοαπασχολούμενων, όλων όσοι πλήττονται βάναυσα από την κρίση να έχουν αξιοπρεπή κατοικία.
Οι εκβιασμοί, τα δημοσιεύματα, οι διαρροές, οι απειλές, οι εγκύκλιοι της τελευταίας περιόδου αποδεικνύουν ότι -μετά από την επίθεση στους μισθούς, τις αμοιβές, τις συντάξεις, τα ασφαλιστικά δικαιώματα, τις κοινωνικές παροχές- οι ισχυροί της οικονομίας και της εξουσίας και οι πολιτικοί τους εκπρόσωποι-εντολοδόχοι έχουν στοχοποιήσει την μικρή ιδιοκτησία επιδιώκοντας μια βίαιη αναδιανομή στον τομέα αυτό. Γι αυτό το λόγο και την επιβαρύνουν με αβάσταχτες φορολογικές επιβαρύνσεις, σχεδιάζουν σταδιακή κατάργηση της αναστολής των πλειστηριασμών, ακόμη  και της πρώτης κατοικίας, επιτρέπουν την άμεση πρόσβαση των τραπεζών στα στοιχεία των ΔΟΥ που αφορούν περιουσιακά στοιχεία οφειλετών, εξαναγκάζουν τους δανειολήπτες  να αποδεχτούν μακροχρόνια  παράταση των δανείων στα 99 (!!!) χρόνια, προκειμένου να μειώσουν τη μηνιαία δόση, απαιτώντας παράλληλα να προσημειώσουν όλα τα ακίνητά τους αλλά και να βάλουν εγγυητές τα παιδιά τους κ.ά. 

Ε.Ε.: Χειρότερη κι απ’ το ΔΝΤ!


Λεωνίδας Βατικιώτης
Από εφημερίδα "Εργασία", 27.10.2012 via  leonidasvatikiotis  02/11/2012
Ανέκαθεν το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ήταν ο πιο πιστός κήρυκας της πιο αιματηρής λιτότητας. Το ΔΝΤ συγκέντρωνε το μίσος του λεγόμενου Τρίτου Κόσμου πολύ πριν λυγίσουν κάτω από τις οδηγίες του οι ασιατικές χώρες το 1999, με αφορμή την κρίση στη Νοτιοανατολική Ασία, και η Αργεντινή το 2001. Τότε έγινε γνωστός στους πάντες ότι το ΔΝΤ είναι ο πολιορκητικός κριός για την επιβολή του πιο βάρβαρου νεοφιλελευθερισμού. Εξ ου και οι ποικίλες παραφράσεις των αρχικών του. Από τις πιο αθώες (It’s Mostly Fiscal, σε μια ελεύθερη μετάφραση «είναι κυρίως δημοσιονομικό») μέχρι τις πιο υβριστικές (International Mother Fuckers, το οποίο δε νομίζουμε ότι χρήζει μετάφρασης…).

Επιστολή στον Γιάννη Στουρνάρα


Νίκος Κουνενής
Κύριε υπουργέ,
παρακολουθώ με αυξημένο ενδιαφέρον και αμείωτη συγκίνηση τις αταλάντευτες προσπάθειές σας για την τρίτη κατά σειράν διάσωση της χώρας και της έμψυχης συνιστώσας της (λαό ονόμαζε την τελευταία ο πατέρας σας, ο αγωνιστής του ΕΑΜ, αν ενθυμείστε περί τίνος ομιλώ). Μετρώ τα μέτρα τα οποία η τρόικα και σεις οι εγχώριοι εκπρόσωποί της επινοήσατε και επιβάλατε, προκειμένου να εξυγιάνετε οριστικώς και αμετακλήτως εκατομμύρια ανεύθυνων εργαζομένων, μικροεπαγγελματιών, συνταξιούχων, ανέργων, αναπήρων, ασθενών, πολυτέκνων, μητέρων, νηπίων, βρεφών και άλλων αναιδών κοινωνικών κατηγοριών. Μένω, λοιπόν, ενεός κάθε φορά που εστιάζω στην ανυπέρβλητη αποφασιστικότητά και την πολυθρύλητη κοινωνική ευαισθησία σας, ενώπιον των οποίων ωχριούν οι Τιτάνες της ανά τον κόσμο ανωκατωδιάρθρωσης, Αουγκούστο Πινοσέτ, Μάργκαρετ Θάτσερ, Κάρλος Μένεμ, Φερνάντο Ντε λα Ρούα, Γεώργιος Παπανδρέου τζούνιορ κ.ά. 

Ανοίγουν την Κόλαση σε 170.000 εκπαιδευτικούς


Ημερομηνία δημοσίευσης: 16/11/2012
Του Χρήστου Κάτσικα
Είναι πια φανερό, ακόμη και στους πιο δύσπιστους, ακόμη και σ΄ αυτούς που χρόνια πολλά βάσιζαν τη γραμματική και το συντακτικό των αναγνώσεών τους για το «πού πάει η εκπαίδευση» στις περίτεχνες διακηρύξεις των εκάστοτε υπουργών Παιδείας, ότι οι εκπαιδευτικοί βρίσκονται μπροστά σε μια «επιχείρηση» συνολικής αλλαγής του τοπίου στη δημόσια εκπαίδευση, από την πρώτη μικρή του Δημοτικού μέχρι και το Πανεπιστήμιο και τα μεταπτυχιακά προγράμματα.
Μια βασική παράμετρος αυτής της «επιχείρησης» αφορά και τις εργασιακές σχέσεις των 170.000 περίπου μονίμων και αναπληρωτών εκπαιδευτικών της Α/βάθμιας και Β/βάθμιας εκπαίδευσης.
Οργανική θέση, ωράριο, δικαίωμα μετάθεσης - απόσπασης, μονιμότητα, προσλήψεις και διορισμοί προβάλλονται και από τη νέα ηγεσία του υπουργείου Παιδείας, με τη βοήθεια των ηλεκτρονικών μας κουβερνάντων, σαν αναχρονισμός, σαν παλιομοδίτικες αντιλήψεις, που πρέπει όχι μόνο να εξαφανιστούν από το εκπαιδευτικό τοπίο, αλλά να σβήσουν και από τη συλλογική μνήμη.

Πέμπτη 15 Νοεμβρίου 2012

Κράτος, εξουσία, κυβέρνηση: αφετηρίες για μια σύγχρονη επαναστατική στρατηγική


 
του Γιώργου Καλαμπόκα  
11.11.12
Περιοδικό Εκτός Γραμμής, Τεύχος 30 / Αύγουστος 2012
Άλλοτε θα έμοιαζαν με μεγάλα λόγια. Ακόμη και σήμερα όμως, με την πίεση των άμεσων αναγκών, μεγάλα λόγια μπορεί να μοιάζουν. Σε κάθε περίπτωση, έχει φτάσει μάλλον η εποχή που οι λέξεις επανάσταση, αριστερή στρατηγική, σοσιαλισμός και κομμουνισμός επιστρέφουν σιγά σιγά στο λεξιλόγιο της Αριστεράς…
Όχι φυσικά για να (αυτο)ικανοποιήσουν ένα παλιό κουσούρι τής εκτός των τειχών εκδοχής της που, όταν τα διακυβεύματα μεγαλώνουν και η πολιτική πίεση που της ασκείται αυξάνεται, εκείνη θέλει να γυρνά στο σκληρό πολιτικό DNA της, να ταυτίζει την τακτική με τη στρατηγική, να χαράζει ιδεολογικές διαχωριστικές γραμμές με τη δυναμική που αναπτύσσει ο ρεφορμισμός. Ούτε φυσικά γιατί μπορεί κανείς να υποτιμήσει την ανάγκη άμεσης ανακούφισης που «υπόσχεται» ο τελευταίος. Αλλά γιατί, ενώ η πολιτική και κοινωνική σύγκρουση φαίνεται να μην κοπάζει, τέτοιες δυνατότητες, εκτός από τον πολιτικό βολονταρισμό της Αριστεράς, εγγράφονται πια και στην ίδια τη συγκυρία: η κατάρρευση του πολιτικού σκηνικού της Μεταπολίτευσης δεν είναι πλέον ευφυολόγημα δεξιών κονδυλοφόρων που στοχεύουν στην υποτιθέμενη μεταπολιτευτική αριστερή ηγεμονία στον κρατικό μηχανισμό και την κυρίαρχη ιδεολογία.

Η πολιτική κρίση, η Αριστερά και η δυνατότητα ενός νέου ιστορικού μπλοκ


του Παναγιώτη Σωτήρη  
11.11.12
Περιοδικό Εκτός Γραμμής, Τεύχος 30 / Αύγουστος 2012
Ο συνδυασμός ανάμεσα στην οικονομική κρίση, την κοινωνική καταστροφή και την ανοιχτή πολιτική κρίση σε «αδύναμους κρίκους» του «Ευρωπαϊκού σχεδίου» όπως είναι η Ελλάδα έχουν κάνει ξανά πιθανό ενδεχόμενο τη ριζική πολιτική και κοινωνική αλλαγή. Στο έδαφος μιας βαθιάς δομικής, οικονομικής και κοινωνικής, κρίσης (αλλά και της επιτροπείας από την ΕΕ και το ΔΝΤ), οδηγηθήκαμε σε μια βαθιά πολιτική κρίση, σε έναν κύκλο κινητοποιήσεων που παραπέμπει σε παρατεταμένο λαϊκό πόλεμο , σε μεγάλες ανατροπές στις κοινωνικές συμμαχίες και τις σχέσεις εκπροσώπησης, σε εκκωφαντική απώλεια εκλογικής επιρροής για τις μνημονιακές δυνάμεις, στην απονομιμοποίηση μεγάλου μέρους των πολιτικών που αποτέλεσαν κομμάτι της οικονομικής ορθοδοξίας (από την πρωτοκαθεδρία των αγορών έως το ευρώ), σε μια εντυπωσιακή συνολική άνοδο της Αριστεράς, που έφερε κοντά το ενδεχόμενο κυβέρνησης με τη συμμετοχή της Αριστεράς.
Όλα αυτά μας υποχρεώνουν να σκεφτούμε ξανά με όρους επαναστατικής στρατηγικής, με την έννοια όχι μιας αφηρημένης θεωρητικής δικαίωσης της ριζικής κοινωνικής και πολιτικής αλλαγής, ούτε μιας αντικαπιταλιστικής ρητορικής, αλλά των ιδιαίτερα πρωτότυπων και αναγκαστικά άνισων και διακυβευόμενων βημάτων που θα οδηγήσουν από τον «υπαρκτό νεοφιλελευθερισμό» σε μια νέα σοσιαλιστική προοπτική.

Τετάρτη 14 Νοεμβρίου 2012

ΖΗΤΩ Ο ΗΡΩΪΚΟΣ ΙΣΠΑΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ! VIVE LE HEROIQUE PEUPLE ESPAGNOL



Όλη η Ευρώπη σε απεργιακό αναβρασμό και κινητοποιήσεις. Ισπανία, Πορτογαλία, Ιταλία, Γαλλία, Βρετανία, Βέλγιο. Εμείς με μια ισχνή διαδήλωση στοιχηθήκαμε άνευρα πίσω από τις συμβιβασμένες ηγεσίες Γ.Σ.Ε.Ε. Α.Δ.Ε.Δ.Υ. Ο ισπανικός λαός, πρωτοπόρος, βγήκε μαζικά και μαχητικά στους δρόμους για να διαδηλώσει ενάντια στη λεηλασία της ζωής του. Τα χτυπήματα που δέχθηκε από τις δυνάμεις καταστολής είναι απίστευτα σε αγριότητα. Κανονικός πόλεμος. Ανοιχτός ταξικός πόλεμος. Εκφράζουμε την αμέριστη αλληλεγγύη μας στον ισπανικό λαό. Δείτε το βίντεο από το τέλος της διαδήλωσης στη Βαρκελώνη: 


ΜΑΔΡΙΤΗ 



ΠΟΥ (ΤΟ) ΠΑΕΙ ΤΟ ΚΚΕ;


Του ΣΤΑΘΗ* 
Οι ημέρες που έρχονται «είναι γκαστρωμένες», όπως έλεγε ο αείμνηστος Χαρίλαος Φλωράκης. Ο χειμώνας που έρχεται θα είναι βαρύς κι αδίστακτος με τους αδύναμους. Συνεπώς η στάση που θα κρατήσει το ΚΚΕ για το επόμενο διάστημα έχει ιδιαίτερη σημασία για τις τύχες του λαού και της χώρας.
Η επ’ εσχάτοις συρρικνωμένη απήχηση του ΚΚΕ στο εκλογικό σώμα δεν το βγάζει, τουλάχιστον όχι ακόμα, απ’ το πλαίσιο των αγώνων του λαού εναντίον της παλινόρθωσης του πιο άγριου και πρωτόγονου καπιταλισμού από την εποχή του Ντίκενς σε όλη την Ευρώπη και βεβαίως στην Ελλάδα, έτσι όπως εκφράζεται με την κόλαση των Μνημονίων - κι όχι μόνον.
Πέρα απ’ τις απλουστεύσεις (του στυλ «το Μνημόνιο δεν είναι το πρόβλημα, το πρόβλημα είναι ο καπιταλισμός») oι οιωνοί για τον δρόμο που έχει πάρει το ΚΚΕ δεν είναι καλοί.
Ας μείνουμε κατ’ αρχήν στα γεγονότα: την ημέρα που η ανίερη Ιερά Συμμαχία των Τριών της Τρόικας πέρναγε απ’ τη Βουλή το θανατηφόρο πακέτο των μέτρων, η κ. Παπαρήγα ανάλωσε την ομιλία της, κατά 80%, επιτιθέμενη στον ΣΥΡΙΖΑ. Θα μπορούσε να θεωρηθεί υστερία, αν δεν ήταν λάθος.
«Μόνον διαφορές τακτικής ανάμεσα στη Ν.Δ. και τον ΣΥΡΙΖΑ», διακρίβωσε η Αλέκα.
Δεν έμεινε όμως μόνον στις διακριβώσεις, αλλά πέρασε και στις προφητείες: «ο ΣΥΡΙΖΑ θα γίνει σοσιαλδημοκρατία, μάλιστα λιγότερο ριζοσπαστική απ’ όσον το ΠΑΣΟΚ της πρώτης του εποχής».
Είναι κρίμα (στην πραγματικότητα ντροπή) να ξεπέφτει κανείς, πόσο μάλλον ένας μαρξιστής, σε «δίκες προθέσεων».